Heftig

Ik begon met dit boek en heb het binnen enkele dagen uitgelezen.

Voordat ik begon met lezen zag ik er best wel tegenop, omdat het een dik boek is met ook nog eens een vrij klein lettertype. Maar ik kon het daadwerkelijk niet wegleggen. Het verhaal was zo schokkend en heftig, dat ik me steeds weer afvroeg:
- Hoe kan dit?
- Wat gaat er verder nog gebeuren?
- Hoe kunnen mensen zo handelen?
- ...

Door de manier van vertellen werd ik steeds verder meegezogen. Je gaat daadwerkelijk mee in de leefwereld van de klokkenluider, Jos. Het is heftig, afschuwelijk en onbegrijpelijk. Het is ontmoedigend dat een klokkenluider zo behandeld kan worden.

Ik vond het prettig dat er sub-hoofdstukken waren met jaartallen, zodat je een beetje weet in welk jaar je zit. Uiteraard blijkt dit ook wel in het verhaal zelf, maar lees je daar toch een soort van overheen. Dan is zo'n herinnering fijn.

De kaft geeft al goed een bepaalde sfeer weer die bij het verhaal past.

Wat ik lastig vind is de opmerking voor de inleiding:
- De naam van de begraafplaats is een andere.
- De parochie is een andere.
- De plaatsnaam is een andere.
- Het verhaal is echt.

Aan de ene kant snap ik dit vanwege privacy, gevoeligheid en dreigementen. Aan de andere kant: als dit in het nieuws en bij de politiek is geweest, waarom zou dit dan veranderd moeten worden? Ook vraag ik me af hoe het dan met de documentatie aan het einde zit. Aan de ene kant geeft dit een onderbouwing, aan de andere kant: hoe kan iemand zoeken en de stukken vinden en lezen als alles aangepast is?

Ondanks het heftige verhaal raad ik het boek toch aan. Het is goed om iets te weten over hoe het kan gaan, zodat je voorbereid bent als jou of iemand die je kent zoiets overkomt.

Ik las dit boek in het kader van de Facebookgroep Boekentoer.