Tweeledig

Dit boek is voor mij enerzijds een mooi boek en anderzijds een vaag boek. Het eerste deel vond ik moeilijk inkomen, omdat de taal en omzichtigheid van de personages ingewikkeld waren. Ik zocht houvast en kon deze niet vinden. Wellicht een bewuste keuze van Galgut. In het tweede deel greep het verhaal mij wel. Ik kreeg meer inzicht in de personages en hun beweegredenen. Alhoewel mij de vraag nog steeds rijst: wat maakte dat zowel Anton, Astrid als Amor zo getraumatiseerd waren? Ook de keuzes die zij in het leven maakte, waren voor mij ongrijpbaar. Het boek levert veel vragen op.
Toch heb ik diep respect voor de vasthoudendheid van Amor over de belofte die haar vader haar moeder deed. Tevens ook daar wel de vraag weer: had zij niet meer standvastig kunnen zijn en eerder de belofte kunnen laten inwilligen?
Ik had graag meer inkijk gehad in de wereld waarin ze leefden tijdens het verhaal. De politieke veranderingen die er gaande waren in de ruim 30 jaar die het boek bestrijken. Eigenlijk meer context dus op zowel de personages als de situaties waarin zij zich bevonden.