Prachtig boek

Respect en verbondenheid door de eeuwen heen

Erfgrond van de Zweedse schrijfster Maria Turtschaninoff is een prachtboek. Het boeit van begin tot eind. Het is een familiegeschiedenis. Veel meer echter dan dat is het een verhaal over een stuk grond met een boerderij en bijgebouwen erop. Dat stuk grond en de boerderij Nevabacka spelen de hoofdrol in dit boek.
In de zeventiende eeuw wordt de Zweedse soldaat Matts beloond voor zijn inzet en moed voor het vaderland met een stuk grond aan de rand van het bos. Er ligt ook een groot veengebied. Hij mag er een boerderijtje op bouwen en een nieuw leven beginnen. Hij ontgint de drassige grond alleen, met eigen handen. De boerderij noemt hij Nevabacka.
Als het verhaal begint komt een vrouw naar Nevabacka met een urn. Zij is de erfgename van het stuk grond en opstallen. Dan gaat het verhaal 400 jaar terug in de tijd. In het boek vertelt de auteur over ups en downs, geluk, voorspoed, tegenslag, ziekte, hongersnood, oorlog die de bewoners meemaken. Iedere generatie laat ook een diepgewortelde trots zien. De schrijfster zet de personages duidelijk neer. Je hebt snel in het nieuwe hoofstuk -in een andere eeuw- door hoe de relaties in elkaar steken. Ook worden dagboekpagina’s beschreven. Centraal staat, vaak ondanks veel ellende, de gelukkige tijd op de boerderij. De natuur en de wetten ervan zijn heel prominent aanwezig in het boek. De mens kan niet zonder die natuur en beseft dat maar al te goed. De eerbied ervoor en het geluk dat je ervoor terug krijgt is een centraal gegeven. Er is respect voor de vogels, de de planten, de dieren die in het bos leven en ook voor de dieren op de boerderij. Tevredenheid met het vaak harde bestaan voert de boventoon. Alles verdwijnt, diersoorten, bomen, wie weet op termijn ook de mens. Maar de plek heeft iets magisch. Die zal altijd blijven.
De vrouw van het begin heeft alles geërfd, terwijl ze er bijna nooit is geweest. Toch voelt ook zij de diepe verbondenheid van familie en erfgrond. De band die de familieleden eeuwenlang met grond en boerderij hebben gehad, zit ook diep in haar binnenste geworteld. Die ervaring doet haar waarschijnlijk haar eerdere voornemen om alles in de verkoop te doen te heroverwegen. Maar dat verhaalt het boek niet.
Ik heb Erfgrond met veel plezier gelezen. Ik vind het een echte aanrader.

Arno Walraven