Niet zo...

Ik vond dit boek een beetje tegenvallen! Het onderwerp is top, de vreselijke stroperij jachten in Afrika, waarbij tientallen olifanten en neushoorns ieder jaar worden afgemaakt voor o.a. hun ivoor. Verschrikkelijk!
Ikzelf woon in Afrika dus ik houd ervan om boeken te lezen die zich daar afspelen. Nu is Congo, achtergrond theater van dit boek, wel anders dan het land waar ik woon (Zuid-Afrika), maar toch… Het blijft 'mijn' continent!
Helaas staat het boek bol van de clichés, fouten ('nog nooit zo'n heldere nacht met zoveel sterre bij volle maan', dat klopt dus niet. Bij volle maan zie je weinig sterren. En hoe kun je zien dat iemand 'een glas water drinkt met een citroentje' in een Pub, terwijl dit ook Gin & tonic of een wodka of een ander doorzichtig drankje kan zijn? En nog veel meer van dit soort niet over nagedachte feiten).

Het boek mist spanning en lijkt hier en daar aanwijzingen te geven dat iemand 'fout' is, of niet te vertrouwen. Uiteindelijk is er bijna nergens een echte verrader, ja een beetje dan… Natuurlijk wel. Maar je vermoedt dat OOK die fout is, of meehelpt, en misschien ook wel DIE. Het is dan een teleurstelling achteraf, als je voor jezelf zogenaamde hints, sabotage, rare opmerkingen van een persoon etc hebt verzameld, als blijft dat jouw speurneus-notities niet kloppen. Nu kun je denken; 'Waarom vermoed je van jezelf dat deze kloppen? Is dat niet een beetje arrogant?'. Wel, ja misschien. Maar vaak bij literaire thrillers, of spannende boeken (denk aan Jussi Adler Olsen, of denk aan Esther Verhoef) heb je op bepaald moment wel een gevoel, een idee. Vaak klopt dat gevoel bij mij! Soms denk ik halverwege het boek al uitgevogeld te hebben hoe het zit! Soms klopt dat niet, maar vaak wel, of in ieder geval een beetje. Dat vind ik leuk! En dat miste ik enorm in dit boek.
Naast het feit dat het gewoon een tikkeltje saai was…. Jammer…. Had er meer van verwacht.