Lezersrecensie
Historische feelgood
Karin Quint
De rozenkamer.
Het vierde en laatste deel van de Landgoed Rosaville-serie.
Het verhaal speelt zich af in 1876 op Villa Zeldenrust, een statige woning op het landgoed Rosaville, waar het verleden nog tastbaar aanwezig is en oude geheimen hardnekkig blijven doorwerken.
Roosje Arkenbout, afkomstig uit een vooraanstaand gezin, ziet haar maatschappelijke positie door tegenslag drastisch veranderen en is genoodzaakt als dienstmeid in dienst te treden bij de welgestelde familie De Wit. Deze overgang van bevoorrechte jongedame naar ondergeschikte arbeider confronteert haar niet alleen met sociale ongelijkheid, maar dwingt haar ook tot herbezinning op haar eigen waarden, veerkracht en identiteit.
Wanneer Roosje onverwachts de slaapkamer van Theodoor De Wit, een charismatische textielfabrikant en telg van de familie, binnenloopt, ontstaat er een verboden aantrekkingskracht. Het groeiende gevoel tussen hen staat echter op gespannen voet met de strikte sociale verhoudingen én met Roosjes verloving met Jacob, de beste vriend van haar overleden broer.
Tegelijkertijd wordt Villa Zeldenrust geteisterd door onverklaarbare gebeurtenissen: nachtelijke geluiden, mysterieuze sporen en hardnekkige geruchten werpen een schaduw over de familie De Wit. Roosje raakt steeds dieper betrokken bij het ontrafelen van deze geheimen en ontdekt daarbij dat schijn en werkelijkheid moeilijk van elkaar te onderscheiden zijn.
In deze geladen omgeving moet Roosje een ingrijpende keuze maken: vasthouden aan plicht en loyaliteit, of gehoor geven aan haar gevoelens en haar eigen weg durven volgen. Haar zoektocht wordt daarmee niet alleen een liefdesverhaal, maar ook een proces van zelfinzicht, morele afweging en persoonlijke groei.
Persoonlijke review:
De rozenkamer is een sfeervolle en meeslepende historische roman. Karin Quint weet de 19e-eeuwse setting levendig neer te zetten. Karin heeft zich duidelijk verdiept in de jaren rond 1870. Toch had ik hierbij nog wel wat vraagtekens die ik verderop in mijn review benoem, maar het verhaal bevat naar ik vermoed ook gewoon wat gemoderniseerde romantische fictie.
Hoofdpersonage Roosje Arkenbout is een sterk en realistisch personage. Haar innerlijke strijd tussen plicht en gevoel maakt het verhaal geloofwaardig en boeiend. De romantiek en het mysterie houden elkaar goed in balans. Zonder al te veel te verklappen vond ik het stukje waar ze achter Theo aan rent langs het kanaal wat onrealistisch. Theodoor stelde Roosje "de vraag" weloverwogen. En leek hier goed over na te hebben gedacht. Roeien is zijn hobby en ik voelde geen aanleiding dat hij een dag later direct na het roeien andere keuzes zou maken. Ik vond dit stukje niet stroken met de rest van het verhaal.
In die tijd mochten man en vrouw elkaar niet in het openbaar romantisch aanraken zoals knuffelen en zeker niet kussen. Daarmee werd de eer van de ongetrouwde vrouw geschonden. Zoals ik hierboven benoemde zal dit wat gemoderniseerd zijn in het verhaal. Dit is een heel klein kritiekpuntje tegenover een heerlijk realistisch en historisch feelgood verhaal. Het heeft er ook genoeg over te zeggen dat je hier dieper over na gaat denken. Daarmee is wel duidelijk dat je in het verhaal wordt getrokken. Boeiend vond ik hoe Roosje eerder in het verhaal in gesprek ging met de (angstige) arbeiders van de fabrieken. Interessant maar ook heftig om te lezen hoe het er in die tijd aan toe kon gaan.
Al met al is De Rozenkamer een warme en prettige afsluiter van de Rosaville-serie, ideaal voor liefhebbers van historische feelgood met een vleugje spanning.
Dankjewel ls uitgeverij, Ilona Levensbijls en Karin Quint voor dit recensie-exemplaar.
De rozenkamer.
Het vierde en laatste deel van de Landgoed Rosaville-serie.
Het verhaal speelt zich af in 1876 op Villa Zeldenrust, een statige woning op het landgoed Rosaville, waar het verleden nog tastbaar aanwezig is en oude geheimen hardnekkig blijven doorwerken.
Roosje Arkenbout, afkomstig uit een vooraanstaand gezin, ziet haar maatschappelijke positie door tegenslag drastisch veranderen en is genoodzaakt als dienstmeid in dienst te treden bij de welgestelde familie De Wit. Deze overgang van bevoorrechte jongedame naar ondergeschikte arbeider confronteert haar niet alleen met sociale ongelijkheid, maar dwingt haar ook tot herbezinning op haar eigen waarden, veerkracht en identiteit.
Wanneer Roosje onverwachts de slaapkamer van Theodoor De Wit, een charismatische textielfabrikant en telg van de familie, binnenloopt, ontstaat er een verboden aantrekkingskracht. Het groeiende gevoel tussen hen staat echter op gespannen voet met de strikte sociale verhoudingen én met Roosjes verloving met Jacob, de beste vriend van haar overleden broer.
Tegelijkertijd wordt Villa Zeldenrust geteisterd door onverklaarbare gebeurtenissen: nachtelijke geluiden, mysterieuze sporen en hardnekkige geruchten werpen een schaduw over de familie De Wit. Roosje raakt steeds dieper betrokken bij het ontrafelen van deze geheimen en ontdekt daarbij dat schijn en werkelijkheid moeilijk van elkaar te onderscheiden zijn.
In deze geladen omgeving moet Roosje een ingrijpende keuze maken: vasthouden aan plicht en loyaliteit, of gehoor geven aan haar gevoelens en haar eigen weg durven volgen. Haar zoektocht wordt daarmee niet alleen een liefdesverhaal, maar ook een proces van zelfinzicht, morele afweging en persoonlijke groei.
Persoonlijke review:
De rozenkamer is een sfeervolle en meeslepende historische roman. Karin Quint weet de 19e-eeuwse setting levendig neer te zetten. Karin heeft zich duidelijk verdiept in de jaren rond 1870. Toch had ik hierbij nog wel wat vraagtekens die ik verderop in mijn review benoem, maar het verhaal bevat naar ik vermoed ook gewoon wat gemoderniseerde romantische fictie.
Hoofdpersonage Roosje Arkenbout is een sterk en realistisch personage. Haar innerlijke strijd tussen plicht en gevoel maakt het verhaal geloofwaardig en boeiend. De romantiek en het mysterie houden elkaar goed in balans. Zonder al te veel te verklappen vond ik het stukje waar ze achter Theo aan rent langs het kanaal wat onrealistisch. Theodoor stelde Roosje "de vraag" weloverwogen. En leek hier goed over na te hebben gedacht. Roeien is zijn hobby en ik voelde geen aanleiding dat hij een dag later direct na het roeien andere keuzes zou maken. Ik vond dit stukje niet stroken met de rest van het verhaal.
In die tijd mochten man en vrouw elkaar niet in het openbaar romantisch aanraken zoals knuffelen en zeker niet kussen. Daarmee werd de eer van de ongetrouwde vrouw geschonden. Zoals ik hierboven benoemde zal dit wat gemoderniseerd zijn in het verhaal. Dit is een heel klein kritiekpuntje tegenover een heerlijk realistisch en historisch feelgood verhaal. Het heeft er ook genoeg over te zeggen dat je hier dieper over na gaat denken. Daarmee is wel duidelijk dat je in het verhaal wordt getrokken. Boeiend vond ik hoe Roosje eerder in het verhaal in gesprek ging met de (angstige) arbeiders van de fabrieken. Interessant maar ook heftig om te lezen hoe het er in die tijd aan toe kon gaan.
Al met al is De Rozenkamer een warme en prettige afsluiter van de Rosaville-serie, ideaal voor liefhebbers van historische feelgood met een vleugje spanning.
Dankjewel ls uitgeverij, Ilona Levensbijls en Karin Quint voor dit recensie-exemplaar.
1
Reageer op deze recensie
