Een Hongaarse familiegeschiedenis vol schoonheid en pijn

Wat een poëtische schrijfstijl die je gedurende het boek steeds verder meezuigt. Complimenten voor de vertalers, want de taal ademt een ritme en gevoeligheid die mooi behouden blijft in de vertaling. Het boek is opgebouwd uit verschillende thematische delen, elk voorzien van een titel die direct richting geeft; zoals broer en zus. Toch is het overkoepelende thema steeds duidelijk aanwezig: het overleven van een adellijke familie in turbulente periodes van de geschiedenis.

De auteur weet je moeiteloos mee te nemen naar een kasteel, waar je de echo’s van traditie en verantwoordelijkheid voelt, maar even goed naar de angstige vlucht voor de Russen tijdens de oorlog. Daarnaast raakt het boek aan de zoektocht van jongvolwassenen die hun plek proberen te vinden in de liefde en een wereld die voortdurend verandert. Dat dit verhaal zich uitstrekt over meerdere generaties en verteld wordt vanuit zowel mannelijke als vrouwelijke perspectieven, maakt het des te rijker. Het is indrukwekkend hoe een zo jonge schrijver deze complexiteit weet te vangen.

De titel, ontleend aan de achternaam van de Hongaarse familie, past perfect bij de thematiek. De prachtige vormgeving met het krachtige paard op de cover versterkt dat gevoel. Je leeft intens mee met de hoofdpersonages, die zich ontwikkelen naarmate ze ouder worden en zich moeten verhouden tot familie, geschiedenis en een wereld die steeds grilliger wordt. De chronologische opbouw zonder tijdsprongen zorgt ervoor dat je hun groei bijna lijfelijk ervaart.

De auteur raakt je met de manier waarop hij de adel, het vluchten en het verlies van zekerheden beschrijft. Het is een boek dat ontroert en bijblijft. Een prachtige passage die dit illustreert:
“Een boek dat op Eva nog meer indruk had gemaakt dan De tweede sekse was Een kamer voor jezelf, dat ze op een septembermiddag op een zonovergoten bank in het park had gelezen. Toen ze het boek had dichtgeklapt en voor het eerst in uren had opgekeken, was ze een ander mens.”

Naast de vele poëtische regels zijn er subtiele verwijzingen naar schrijvers als Kafka en Goethe, zonder dat het over de top wordt. Het geheel blijft toegankelijk, gelaagd en bijzonder meeslepend.