Smullen!

Je leest het van begin tot eind zeer meeslepende verhaal vanuit Debbie – die haar op het oog perfecte leventje steeds meer ziet instorten als ze haar baan als ‘Lieve Debbie’ advies-columnist kwijtraakt en haar dochters ongelukkig ziet (maar ze vertellen niets) en het gevoel heeft dat haar man iets verzwijgt – vanuit haar man Cooper – die vindt dat zijn altijd zo zorgzame en perfecte vrouw de laatste tijd steeds slordiger wordt en vreemd doet en haar niet durft te vertellen waar hij zelf mee worstelt – en vanuit Harley – een vriendin van Debbie van de sportschool die ook zo haar geheimen heeft…
En als je dan denkt te weten hoe hun verhalen samenklikken, omdat je alles van zoveel kanten meekrijgt, think again! Haha, daar is Freida namelijk héél erg goed in, toch nog stiekem wat verrassingen inbouwen! Love it!
En tussendoor lees je dan ook nog ‘Lieve Debbie’ brieven en de reactie van Debbie erop, uit haar conceptenarchief. De adviezen worden steeds vreemder en wreder… Heerlijk verontrustend.

In het begin lijkt er niets vreemds aan de hand met Debbie en de anderen, maar tóch heb je al meteen het gevoel van ‘wat gaat er onder de idylle schuil?’. Het gevoel wordt steeds verontrustender en de spanning loopt langzaam steeds meer op. Hoe gaat dit aflopen?
Het verhaal leest onwijs lekker weg en ik vloog erdoorheen, geen moment verveeld. Ik las het boek in bijna één ruk uit. En wat heb ik ervan gesmuld!