Een waardige opvolger en zeker een aanrader!

“Als dromen fluisteren” is het vervolg van “Waar de zon de sneeuw raakt”. Deze romans werden geschreven door Mélissa Da Costa.

Het is aangeraden om deze boeken op volgorde te lezen, vermits het een verderzetting is over het wel en wee van een vriendengroep die elkaar leerden kennen in Arvieux tijdens hun werk als seizoenwerkers in een hotel.

Vijf jaar nadat hun wegen zich splitsten, ontvangt Ambre een telefoontje van Rosalie met de melding dat haar man, Gabriel, verdwenen is. Ze weet niet waar hij naartoe is en wanneer hij terugkomt. Ze maakt zich zorgen, want ze blijft alleen achter met de twee kinderen en het is bijna Kerstmis.

Ambre woont nu in Lyon en heeft daar een rustig leven opgebouwd. Ze werkt in een kledingwinkel en heeft een stabiele relatie met Marc. Ze is al die tijd nooit meer naar Arvieux geweest en toch beslist ze om Rosalie te gaan helpen. Ze koopt een treinticket en belooft aan Marc om binnen enkele dagen terug thuis te komen om samen Kerst te vieren.

Bij aankomst in het appartement van Rosalie wordt ze geconfronteerd met haar verleden. Ze ontmoet er opnieuw Tim en Anton. Herinneringen brengen haar weer terug in de tijd. Gevoelens waren weggestopt, maar nog niet verwerkt. Zowel Ambre, Tim als Anton beseffen dat ze foute keuzes hebben gemaakt en dat ze nu moeten beseffen dat ze nog iets van hun leven kunnen maken.

En waar is Gabriel naartoe?

Mélissa Da Costa heeft een zeer gedetailleerde, emotionele en vlotte schrijfstijl. Ze neemt je zonder moeite mee in haar verhaal. Vanaf het begin zit je direct mee op de trein en ben je geboeid door de spannende, grappige en emotionele taferelen. Mélissa heeft een gave om alle emoties goed weer te geven. Je voelt de boosheid, de kwade blikken die elkaar toewerpen. Het verdriet dat op hun gezicht te lezen is. De zware tijden die ze hebben meegemaakt. Maar eveneens het plezier dat ze meegemaakt hebben bv. als ze herinneringen ophalen. De liefde die ze voor elkaar voelen.

Het boek heeft ongelooflijk veel thema’s die verwerkt worden zoals, liefde, emotionele verwerking en rouw, vriendschap en verbinding, steun geven aan elkaar in moeilijke tijden, zelfontdekking, de impact die het verleden op jezelf kan hebben en op je toekomst, kwetsbaarheid, koppigheid, communicatie, humor, spanning, …

Je merkt hoe de personages evolueren. Ze zijn ondertussen jongvolwassenen geworden. Hun chaotische levens hebben meer vorm gekregen. Ze hebben geleerd van hun fouten. De schrijfster geeft voldoende reflectie op hun gezamenlijk verleden, zodat dit duidelijk is. Ze zoeken elkaar echt op als ze elkaar nodig hebben. Ze zijn vrienden voor het leven geworden.

Bij het schrijven van het eerste deel “Waar de zon de sneeuw raakt” bleven de lezers achter met veel vragen. Na het lezen van deel twee “Als dromen fluisteren” krijg je antwoorden op deze vragen. Mélissa heeft een mooi, emotioneel en gevoelig einde geschreven met een epiloog om alles af te sluiten.

Voor mijn gevoel is het verhaal nu volledig af.

“Als dromen fluisteren” is een waardige opvolger en zeker een aanrader.