Een actiefilm op papier

Het boek De man met duizend gezichten van Lex Noteboom telt 448 pagina’s maar leest als een trein. Het verhaal zit goed in elkaar, van begin tot eind. Het is wel heel filmisch geschreven. Er ontstond bij mij al snel een gevoel dat ik in een moderne actiefilm terecht gekomen was. Met, in mijn ogen, vooral aan het eind veel sensatie, veel geweld en hier en daar de superheld die in dit verhaal net niet helemaal goed uit de verf kwam. Over wie gaat het nu echt, was in ieder geval een vraag die bij mij geregeld opkwam. Ging het over Michelle, de vrouw van de Kazichische Daniel die tegen zijn wil in president van Kazichië wordt? Ging het over Daniël zelf of ging het over de huursoldaat die verliefd wordt op Nairi van de Jada, een etnische minderheid in het land? Naar mijn idee ging het over Michelle en haar dochtertje, die juist door de gruwelijke acties die Daniël tot stand brengt, in veiligheid het land uitkomen en in de USA verder kunnen leven. De hoeveelheid bommen, aanslagen, deepfakes, computertechnologie, de bestorming van het presidentiële huis en het stukje nabrander deed mij toch wel denken dat ik in een actiefilm terecht was gekomen. Een actiefilm waar Bruce Willis of een andere actieheld goed op zijn plek was geweest. En dan vraag ik me af, is dit verhaal nu geschreven door het kijken naar veel van deze actiefilms of is er de hoop dat dit verhaal ooit wordt omgezet in een actiefilm. Het kan allebei. Maar los daarvan, een goed geschreven verhaal waarbij je door wilt lezen en zeker de moeite waard is. Knap gedaan!