Lezersrecensie

Vlot geschreven.


christina stroosnijder christina stroosnijder
16 mrt 2015

Samenvatting:

Providence Dupois belandt in het ziekenhuis van Marrakesh met een blinde darmontsteking en ontmoet daar Zahera. Het zeven jaar oude meisje verblijft al zowat haar hele leven in het ziekenhuis doordat ze lijdt aan een ongeneeslijke ziekte. Tussen Providence en Zahera groeit een onbreekbare band en Providence belooft dat ze terug zal komen om Zahera op te halen.

Op de dag dat Providence naar Marokko zou vertrekken om de adoptie van Zahera te voltooien is daar een IJslandse vulkaan die as uitspuugt en daardoor het vliegverkeer plat legt. Op zoek naar andere vervoersmiddelen om op haar bestemming te komen stuit Providence op een flyerende man die haar verwijst naar de Tempel van de Deemoedige Orde der Breisprinkhanen, alwaar ze kan leren vliegen met haar armen, door de kracht van de liefde. Hoe krachtiger haar liefde, hoe beter ze zal kunnen vliegen.

Zal het Providence lukken de bijna 1500 kilometer te overbruggen naar Zahera en haar belofte te kunnen waarmaken? Dat lees jezelf in Het kleine meisje dat een wolk had ingeslikt.

Mijn mening:

Op het moment dat ik Het kleine meisje dat een wolk had ingeslikt in handen kreeg via de uitgever was het eerste wat ik dacht: wat een luxe uitgave en wat een handig formaat.

Toen ik met lezen wilde beginnen dacht ik wat onhandig die extra grote flap, maar de oplossing was daar ook al snel want als je die extra grote flap precies op de vouwlijn tegendraads vouwt heb je er geen last van :-)

Het verhaal is opgedeeld in vier delen met ieder een titel. Maar daarna hebben de hoofdstukken geen titel of nummering. Af en toe is daar een vermelding van positie zoals bv luchthaven Orly, Tibetaanse tempel Versailles of tussen hemel en woestijn.

De schrijfstijl van Puértolas is vlot, humoristisch en niet te moeilijk. Wel vond ik het begin een beetje moeizaam maar al snel kwam het goed.

Het verhaal van de adoptie van de ongeneeslijk zieke Zahera is er eentje die best kan ontroeren maar daarvoor was het eigenlijk ook weer wat te absurd. Het absurde zat hem voor mij dan in het vliegen op eigen kracht. Want zeg nou zelf, letterlijk vliegen op de kracht van liefde (zonder hulp van andere techniek) is toch niet weggelegd voor de mens.

De liefde van Providence voor Zahera komt goed naar voren en biedt Providence de mogelijkheid om moeder te worden buiten haar lichaam om.

De cover van het boek valt in de boekwinkel op door het kleurgebruik,op de foto hierboven oogt het groen maar mijn exemplaar was toch meer blauw. Daarnaast is daar het formaat van het boek wat zeker voor extra aantrekkingskracht zorgt en het net dat beetje extra geeft.

De overeenkomst met het debuut van Puértolas is de lange titel, de humor en de toegankelijkheid. De fakir kwam nog even op bezoek maar gelukkig bleef hij niet te lang. ;-)

Ik heb genoten van Het kleine meisje dat een wolk had ingeslikt en zou het je aanraden om te lezen als je een paar uur heerlijk vermaakt wilt worden.

Reacties

Meer recensies van christina stroosnijder

Boeken van dezelfde auteur