Lezersrecensie
Een debuut om je vingers bij af te likken
De cover trok mijn aandacht in de boekhandel, het voelde alsof ik mezelf zag afgebeeld, een vrouw met duidelijk wat extra kilo's, niet matchend ondergoed en een bepaalde uitstraling alsof ze niet helemaal happy is.
De synopsis deed me dan niet helemaal aan mezelf denken (want ik heb geen kat) maar de interesse was zeker gewekt. Toch liet ik het boek in de boekhandel achter.
Toen ik het echter een paar dagen daarna in de kringloopwinkel tegen kwam twijfelde ik geen minuut meer en ging het mee naar huis.
Ik begon er de een na laatste dag van 2025 in en door drukke dagen met familie, vrienden en daarna nog wat tegenslagen in de privésfeer bleef het toch weer even liggen. Maar nu is het uit. Mijn eerste boek van 2026 en wat een fijn begin van mijn leesjaar.
Het verhaal bestaat uit verschillende hoofdstukken met variërende lengte, niet te kort maar zeker niet te lang.
Kato (en de overige personages) sluit(en) aan bij de wereld om je heen. Zij wordt neergezet als jonge vrouw die zelfstandig is, houdt van boeken lezen maar ook van haar werk in de bibliotheek en met een probleem omtrent eten.
Een onstilbare eetlust maakt dat ze zich vol stopt met troostvoer. Ze gaat naar de huisarts en die stuurt haar door naar groepstherapie om samen met anderen verandering in hun denken en doen qua eetpatroon te bewerkstelligen. Maar gaat dit nou echt werken?
Kato lijkt soms een recalcitrante puber met hoe ze met bepaalde dingen omgaat maar goed dat neem ik haar niet kwalijk. Ze stelt zich open en kwetsbaar op en wordt ook hier en daar geconfronteerd met trauma's en uiteindelijk herstel. De weg die ze bewandeld is niet kaarsrecht maar dat hoeft ook niet.
Het gaat vaak niet om de reis maar om het einddoel.
En ik denk dat Kato dat doel behaald op het eind en dan misschien niet door een uitgestippelde weg maar wel door zichzelf te confronteren met dat waar ze tegenaan liep.
Dit boek mag meer aandacht krijgen want het is een debuut om je vingers bij af te likken.
Blij dat ik mijn leesjaar begon met ' Popcorn Donut Kaassoufflé '
De synopsis deed me dan niet helemaal aan mezelf denken (want ik heb geen kat) maar de interesse was zeker gewekt. Toch liet ik het boek in de boekhandel achter.
Toen ik het echter een paar dagen daarna in de kringloopwinkel tegen kwam twijfelde ik geen minuut meer en ging het mee naar huis.
Ik begon er de een na laatste dag van 2025 in en door drukke dagen met familie, vrienden en daarna nog wat tegenslagen in de privésfeer bleef het toch weer even liggen. Maar nu is het uit. Mijn eerste boek van 2026 en wat een fijn begin van mijn leesjaar.
Het verhaal bestaat uit verschillende hoofdstukken met variërende lengte, niet te kort maar zeker niet te lang.
Kato (en de overige personages) sluit(en) aan bij de wereld om je heen. Zij wordt neergezet als jonge vrouw die zelfstandig is, houdt van boeken lezen maar ook van haar werk in de bibliotheek en met een probleem omtrent eten.
Een onstilbare eetlust maakt dat ze zich vol stopt met troostvoer. Ze gaat naar de huisarts en die stuurt haar door naar groepstherapie om samen met anderen verandering in hun denken en doen qua eetpatroon te bewerkstelligen. Maar gaat dit nou echt werken?
Kato lijkt soms een recalcitrante puber met hoe ze met bepaalde dingen omgaat maar goed dat neem ik haar niet kwalijk. Ze stelt zich open en kwetsbaar op en wordt ook hier en daar geconfronteerd met trauma's en uiteindelijk herstel. De weg die ze bewandeld is niet kaarsrecht maar dat hoeft ook niet.
Het gaat vaak niet om de reis maar om het einddoel.
En ik denk dat Kato dat doel behaald op het eind en dan misschien niet door een uitgestippelde weg maar wel door zichzelf te confronteren met dat waar ze tegenaan liep.
Dit boek mag meer aandacht krijgen want het is een debuut om je vingers bij af te likken.
Blij dat ik mijn leesjaar begon met ' Popcorn Donut Kaassoufflé '
1
Reageer op deze recensie
Meer recensies van christina stroosnijder
Gesponsord
Eén wens. Twee levens. Een onvergetelijke vriendschap. Schrijf je nu in voor de Hebban Leesclub.
Een hilarische en spannende donkere romcom met een bloederig randje.
In Broers laat Carolijn Visser via haar familieverhaal zien hoe kunstenaars de behoudende naoorlogse sfeer doorbraken. Lees hier over het Mezza Boek van de Maand.
