Vogeleiland

Uitgelezen: Vogeleiland ~ Marion Pauw

Ik las deze week de winnaar van de Gouden Strop 2022, de literatuurprijs voor beste Nederlandstalige spannende roman.
Dat schept in ieder geval verwachtingen bij mij. Zeker omdat de omslag vermelding maakt dat het een thriller is.

Vanuit twee perspectieven lezen we het verhaal over Marianne.
We lezen over haar jeugd, het gezin waarin ze opgroeide en over haar jaren als puber waar ze als vijftienjarige van huis wegloopt en er nooit meer iets van haar vernomen wordt.
Een zoektocht kan niet uitblijven en overal duiken flyers op met de tekst:
We houden van je. We missen je. Kom terug.

Of dit gaat bijdragen aan de thuiskomst van Marianne lees je zelf het best.

Het verhaal speelt zich grotendeels af op 'Vogeleiland' waar geen stromend water en elektra is maar waar toch geleefd wordt.
Waar we meeleven met de natuur en al zijn elementen maar waar sommige gedetailleerde beschrijvingen je doen kokhalzen, althans dat overkwam mij in ieder geval 1 keer (iets met een ei wat leeggeslurpt werd).

Het eind van het verhaal gaat mij iets te vlug, makkelijk en voortvarend. En dan met name zodra de bijzondere verschijning waar in de synopsis over gepraat wordt verschijnt bij Nicole in Spanje...

Al met al een verhaal wat vlot wegleest, en een beetje spanning heeft. Wel een aanrader om te lezen zeker als je houdt van een boek wat zich voor 90% afspeelt in Nederland, waarbij de grens tussen fictie en non fictie flinterdun is, zo geloofwaardig is het opgeschreven.

Oh en ik heb nu wel trek in een Kamper Slof met bosvruchten en extra slagroom.