Ouderliefde in een communistisch land

Nausicaa Marbe is een auteur met Roemeense roots die momenteel in Nederland woont en werkt. Aan de hand van haar levensverhaal beschrijft zij hoe het was om op te groeien in een communistisch land achter het Ijzeren Gordijn. Het is de lockdown tijdens de coronacrisis die haar herinnert aan de situatie in Roemenië tijdens haar kinderjaren.
Geen algemene beschrijvingen zoals in geschiedenisboeken, maar het persoonlijk verhaal van de schrijfster geeft ons een inkijk in een leven onder een communistische dictatuur. De auteur groeit op in een gezin met een groot hart voor cultuur. Haar moeder is componiste en haar vader schrijver. Beide ouders gaan op een verschillende manier om met de moeilijke situatie in Roemenië. De moeder heeft het geluk regelmatig naar het Westen te kunnen reizen voor professionele doeleinden. Hoewel zij hierdoor heel goed beseft hoe het is om in vrijheid te kunnen leven op de plaatsen die zij bezoekt, keert zij toch telkens terug naar Roemenië. Op allerlei creatieve manieren zoekt zij uitwegen om het dictatoriale regime zo weinig mogelijk impact op haar leven en geluk te laten hebben. Mooi om te lezen. De vader daarentegen denkt dat het vechten tegen de bierkaai is en probeert te berusten in hoe het leven is. Ook erg begrijpelijk. Hun levensdoel is om hun kind een leven te gunnen in een vrij land. Gedurende vele jaren bereiden zij haar daarop voor. Heel hun leven halen deze ouders alles uit de kast om de vlucht van hun dochter zoveel mogelijk kans op slagen te geven.
Minpuntje vind ik de soms bizarre woordkeuze. De auteur gebruikt woorden die niet altijd Nederlands aanvoelen, zoals bij voorbeeld morose of chicanes. In de verder toegankelijke taal van het boek voelen deze woorden wat vreemd aan.
Mooi is de liefde van de auteur voor de schoonheid van haar moederland. Ondanks de negatieve herinneringen, beschrijft zij lovend de Roemeense landschappen. Roemenië stond al op mijn wishlist van vakantiebestemmingen, maar stijgt nu zeker naar plaats 1.