Wij waren hier

Hebben jullie mij gehoord? vroeg mijn moeder, die zich omdraaide om ons aan te kijken.
Joe! Schreeuwde ze tegen mijn vader. Ik meen het, dit is afgrijselijk.
Hoe hadden we kunnen weten dat de werking van het universum het vuur van mijn moeders woorden eindelijk recht zouden doen!

Het was in het begin een totaal onzichtbare catastrophe. Het was best spannend-een plotselinge sprankeling in het gewone leven, de glans van het onverwachte.
De vertraging had de zwaartekracht aangetast.
Het begon met een vogel tegen het raam....

Het eerste wat me opviel was de cover en ga je met de hand erover voel je de vogels eruit springen, de zon en de aarde met tussenin 2 mensen.
Wie spanning en een beetje thrillergehalte verwacht in dit boek zit er ver naast. We zien het leven uit de ogen van de 11-jarige Julie , hoe de aarde zichtzelf stillaan aan het vernietigen is en het leven toch gewoon doorgaat, haar verliefdheid, het vertrek van vriendinnen, haar eenzaamheid. Naar het einde van het boek werd ook ik stil.
Na het lezen begin je je af te vragen, hoe zouden wij reageren in deze situatie. Het verhaal zelf is niet onrealistisch. Niet zo'n dystopisch verhaal dat we gewend zijn maar een vernietiging van de aarde dat zich stillaan evolueert.

Ik twijfelde tussen 3 of 4 sterren maar tenslotte ga ik dan maar voor 3 1/2 de gulden middenweg.