Somber maar prachtig

In het wit is een stille roman waarin weinig gebeurt en toch alles op het spel staat. Tegen een achtergrond van sneeuw en winter volgt Roderik Six vrouwen die moeten omgaan met verlies, zorg en twijfel, zonder dat die woorden ooit expliciet worden uitgesproken. De sneeuw is geen decor, maar een toestand: wat valt, wat bedekt, wat langzaam uitwist.

Een dochter reist door een wit landschap naar haar dementerende vader. In zijn hoofd sneeuwt het al langer dan buiten. Herinneringen lossen op, taal verliest grip. Tegelijk is er een moeder die door het keukenraam kijkt en zich afvraagt of het leven dat ze leidt ooit het leven was waar ze op hoopte. Die parallelle perspectieven versterken elkaar zonder elkaar te verklaren.

In het wit is een tedere, sobere roman die vraagt om langzaam lezen. Het is een boek dat niet wil overtuigen, maar blijft nazinderen — als sneeuw die nog lang blijft liggen, zelfs wanneer ze al gestopt is met vallen.

Na monster is dit het tweede boek dat ik van Roderik Six lees en ik zal er zeker nog meer lezen. Ik hou van zijn stijl van schrijven.