De gouden ezel

De Gouden Ezel heb ik zelf aangeschaft, hardcover met een getekende ezel op de kaft. De kaft maakte mij nieuwsgierig al wekte het ook de indruk geen standaard werk te zijn. Dat klopt ook. We maken kennis met Lucius een jonge Romein van aristocratische komaf, die een "standaard" leven leidt voor een jonge aristocraat in die tijd. Echter tot groot ongeluk verandert hij in een ezel en wordt zijn leven een heel stuk moeilijker. Tijdens de vele avonturen die hij meemaakt leert hij dat het leven van de gewone man en vrouw, al dan niet slaaf, verre van makkelijk is. Dit maakt Lucius een stuk nederiger. Uiteindelijk loopt het goed voor hem af want hij krijgt de kans om weer een man te worden. Hierna wijdt hij zijn leven aan de godin die hem geholpen heeft.

Dit is een boek van van voor 1800. Ik heb daar nu een aantal van gelezen en wat een aantal van deze boeken gemeen hebben is dat er meerdere korte verhalen verteld worden die met elkaar verbonden worden door een overkoepelend verhaal, in dit geval van Lucius die in een ezel is veranderd. Hoe mooi ook, op een gegeven moment ben ik de de kleine verhalen zat en mis ik toch de grotere lijn. Aan de andere kant heb ik met verbazing toch veel onderwerpen voorbij zien komen die wij nu als pikant of zelfs ondenkbaar zouden bestempelen. Wij zijn in die zin een heel stuk preutser geworden. Waar lees je nog over een romance tussen een vrouw en een ezel, uitgebreid beschreven?! Nu zou dit kunnen leiden tot protesten of beschuldigingen van vulgariteit aan het adres van de schrijver.
De belangrijkste reden waarom dit boek volgens sommige behoort tot de 1001 die je gelezen moet hebben is omdat dit het enige in zijn geheel bewaarde Latijnse roman is. Deze moest ik even op mij laten inwerken..... De enige! Ik heb het even opgezocht: Latijn was een levende taal tot en met de Middeleeuwen dus zeg maar tot 1500. Deze roman is de enige die in zijn geheel bewaard is gebleven. Dat maakt het heel, heel erg bijzonder en daarmee ook zeker een plek in de lijst waardig.