Prachtig verhaal

Dit boek, geschreven in 1999, is de laatste van 5 boeken van Coetzee in de lijst van 1001 boeken. Als je als schrijver met vijf boeken vertegenwoordigd ben dan gebeurt er kennelijk iets tijdens het lezen, althans in ieder geval bij Peter Boxall en zijn crew. Zelf had ik nog nooit wat van Coetzee gelezen en bij het bepalen van een nieuw buddy-read-boek met @run_read_beruud kwam deze naar voren. En zo geschiedde.

En ja het boek is goed, heel goed! Het verhaal is mooi verteld, makkelijk te volgen en ontspannen te lezen. En hiermee onderscheidt het boek zich van vele andere boeken met goede verhalen. Het gebeurt regelmatig dat ik echt van een boek kan genieten maar dat het lezen desalniettemin best hard werken is. Hard werken vanwege de opbouw van het verhaal, de woordkeuze en de soms tergend lange zinnen. Ook genieten maar een schrijver balanceert dan al snel op een dun koord. Want het genieten van een verhaal slaat dan al snel om in een beproeving ten koste van het verhaal.
Maar niet in het boek In ongenade, zoals mijn boekenmaatje prachtig verwoordde tijdens het bespreken van het boek: “Coetzee verstaat de kunst van het weglaten als geen ander”. En daarmee zet hij een prachtig verhaal neer over een in ongenade gevallen wetenschapper die in korte periode zowel dader als (semi)slachtoffer is van seksueel grensoverschrijdend gedrag. Dit prachtige verhaal wordt verteld tegen de achtergrond van het Zuid Afrika uit de jaren 90 waarin de apartheid is afgeschaft en er nieuwe sociale problemen ontstaan.

Mijn eerste boek van een schrijver die in 2003 de Nobelprijs voor zijn hele oeuvre mocht ontvangen. Dit smaakt naar zo veel meer, eigenlijk wil ik wel alles van hem lezen. Terecht op de lijst der lijsten!