De honderd jaar van Lenni & Margot

Het leven is kort. Niemand weet dat beter dan de zeventienjarige Lenni Pettersson. Ze ligt op de afdeling Palliatieve Zorg, maar probeert nog zo veel mogelijk uit het leven te halen. Dan ontmoet ze de drieëntachtigjarige Margot, een medepatiënt, en er ontstaat een onalledaagse vriendschap. Samen met de verpleegster van Lenni en met Arthur, de kapelaan van het ziekenhuis, maken Margot en Lenni honderd schilderijen die hun leven uitbeelden. Verhalen van verloren liefdes, troost en moed en mededogen en vreugde. Lenni komt erachter dat het niet alleen draait om wat je van je leven maakt, maar ook om met wie je het deelt.

Wat een bijzonder en mooi boek. Je leest dit boek vanuit het heden en door het maken van de schilderijen zijn er tussendoor steeds verhalen uit het verleden. Je leert hierdoor de personages Lenni en Margot zo goed kennen. Het boek heeft een fijne schrijfstijl en korte hoofdstukken. Je wordt helemaal in het verhaal meegenomen. Mooi om te lezen hoe een jong meisje zo’n mooie vriendschap opbouwt met een oude vrouw. Het is een boek met een lach en traan, wat je zeker nog een tijdje bij blijft en je laat nadenken over dingen.