Lezersrecensie
Soraya Lane rijgt met De Noorse Dochter wederom een prachtige parel aan haar serie De Verloren Dochters
Soraya Lane rijgt met De Noorse Dochter wederom een prachtige parel aan haar serie De Verloren Dochters. Hoewel ik de voorgaande delen ook heerlijk vond om te lezen, is dit boek, nummer zeven en de een-na-laatste, denk ik toch wel mijn favoriet.
Zoals we gewend zijn van deze serie, is er sprake van een duale tijdlijn. De ene tijdlijn speelt zich af in het heden en volgt Charlotte van Londen naar Noorwegen, terwijl de andere tijdlijn het leven van Amalie in de jaren 60 in Noorwegen belicht. Beide verhaallijnen zijn naadloos met elkaar verweven, waardoor je prettig en moeiteloos schakelt tussen beiden.
Dit boek is dan ook een regelrechte page-turner. Zodra je begint met lezen, wordt je nieuwsgierigheid geprikkeld en word je al snel meegenomen in het verhaal van Amalie. Soraya Lane weet je onmiddellijk te betrekken bij haar personages, die goed uitgewerkt en
herkenbaar zijn neergezet. Hierdoor leer je hen in de loop van het verhaal steeds beter kennen en krijgen ze ook een plekje in je hart.
En dan hebben we het nog niet een gehad over de setting. Wederom laat Lane zien wat voor een kunstige storyteller zij is. Zonder overdadig bloemig taalgebruik weet zij Noorwegen met zijn fjorden, natuurschoon en cultuur prachtig tot leven te brengen. Als echte Scandinavië-liefhebber kreeg ik er een beetje heimwee van.
Wat mij verder opviel, was hoe je gevoelens gedurende het verhaal voortdurend tussen hoop en wanhoop worden heen en weer geslingerd. Een rollercoaster aan emoties walst over je heen en maakte dat ik hier en daar zelfs een traantje liet vallen. En wat een opluchting wanneer aan het einde van het boek de link wordt gelegd naar het laatste deel van de serie.
Yes! Er komt nog een deel aan, en ik kan niet wachten om te lezen hoe alle verhalen daarin samenkomen.
Heel veel dank aan Oceaanboeken voor het geweldige pakketje met dit verrukkelijke boek dat ik van jullie mocht ontvangen.
Zoals we gewend zijn van deze serie, is er sprake van een duale tijdlijn. De ene tijdlijn speelt zich af in het heden en volgt Charlotte van Londen naar Noorwegen, terwijl de andere tijdlijn het leven van Amalie in de jaren 60 in Noorwegen belicht. Beide verhaallijnen zijn naadloos met elkaar verweven, waardoor je prettig en moeiteloos schakelt tussen beiden.
Dit boek is dan ook een regelrechte page-turner. Zodra je begint met lezen, wordt je nieuwsgierigheid geprikkeld en word je al snel meegenomen in het verhaal van Amalie. Soraya Lane weet je onmiddellijk te betrekken bij haar personages, die goed uitgewerkt en
herkenbaar zijn neergezet. Hierdoor leer je hen in de loop van het verhaal steeds beter kennen en krijgen ze ook een plekje in je hart.
En dan hebben we het nog niet een gehad over de setting. Wederom laat Lane zien wat voor een kunstige storyteller zij is. Zonder overdadig bloemig taalgebruik weet zij Noorwegen met zijn fjorden, natuurschoon en cultuur prachtig tot leven te brengen. Als echte Scandinavië-liefhebber kreeg ik er een beetje heimwee van.
Wat mij verder opviel, was hoe je gevoelens gedurende het verhaal voortdurend tussen hoop en wanhoop worden heen en weer geslingerd. Een rollercoaster aan emoties walst over je heen en maakte dat ik hier en daar zelfs een traantje liet vallen. En wat een opluchting wanneer aan het einde van het boek de link wordt gelegd naar het laatste deel van de serie.
Yes! Er komt nog een deel aan, en ik kan niet wachten om te lezen hoe alle verhalen daarin samenkomen.
Heel veel dank aan Oceaanboeken voor het geweldige pakketje met dit verrukkelijke boek dat ik van jullie mocht ontvangen.
1
Reageer op deze recensie
Meer recensies van Daantje leest
Gesponsord
Het voortbestaan van de monarchie hangt aan een zijden draadje. Schrijf je nu in voor de Hebban Leesclub.
