toegift van de meester

Reeds in 2005 verscheen Hitlers Peace in de Verenigde Staten, in 2020 verscheen het alsnog in het Verenigd Koninkrijk en in 2021 verscheen het in vertaling als Hitlers vrede in het Nederlands taalgebied. Auteur is niemand minder dan de helaas in 2018 overleden Schot Phillip Kerr (1961, Edinburgh, VK) die grote bekendheid verwierf met zijn personage Bernie Günther. Hitlers Vrede is een stand alone, maar is net als de boeken rond Günther een boek in het zogenaamde factie genre en bevat veel historisch juiste gebeurtenissen uit de tweede wereldoorlog.

Wat als Adolf Hitler de geallieerden in 1943 een vredesoffer had aangeboden?

De conferentie van de Grote Drie – Churchill, Roosevelt en Stalin – in Teheran zal de basis leggen voor hun tweede front, en zorgen voor de val van het Derde Rijk. Hitler probeert daarom een vredesonderhandeling op te zetten. Wat hij niet weet, is dat Heinrich Himmler intussen een aanslag op de conferentie voorbereidt.

Hitlers vrede is geen gemakkelijk boek, en hoewel uitgelegd is strekt het tot aanbeveling als je al iets weet van de feitelijke historie. Ook kun je soms een wat lastig taalgebruik verwachten met daarnaast ook nog een vrij omvangrijke een enorme hoeveelheid personages. Dit feit speelt natuurlijk ook in de boeken rond Günther, maar die zijn toch iets toegankelijker.

Het verhaal is prachtig beschreven en erg realistisch vertolkt. De research die Philip Kerr heeft gedaan naar de geschiedenis van 1943 en de personages die hij laat leven, zorgt voor een realistisch beeld waarin fictie en non-fictie samenkomen en je een mooie reconstructie krijgt van een gebeurtenissen die zo in die tijd hadden kunnen plaatsvinden.

Meer dan in de boeken rond Günther is Hitlers vrede wat technisch en misschien anders dan je gewend bent van Kerr, die bekend staat om de thrillers waar je de pagina's in een razend tempo door bent. Kerr kiest er in deze stand alone meer voor erg gedetailleerd de gebeurtenissen die op waarheid zijn gebaseerd te beschrijven. Zijn vaak wat cynische humor blijft echter overeind.

Hitlers vrede is een niet altijd gemakkelijk te volgen verhaal, waar je zeker goed je aandacht bij moet houden én het liefst ook wat voorkennis hebt over deze tijd en de bekende personen. Het taalgebruik en de uitdrukkingen zijn af en toe wat lastig te volgen en het is ook geen thriller zoals Philip Kerr normaal gesproken schrijft (waarin je verdwaalt in de thriller). Hitlers vrede is vooral erg goed vanwege de grondige research naar het jaar 1943 en de gebeurtenissen in deze tijd, dat maakt het verhaal een interessant geheel.

3 jaar na zijn overlijden, nog een aangenaam toegift – Phillip Kerr een grootheid in zijn genre – bedankt voor al het moois