Emotioneel, maar prachtig geschreven.

Een boek waarvan de titel en de cover mij direct aanspraken. Zonder er verder over te lezen kocht ik het boek en dat is maar goed ook. Hieronder lees je hoe ik dit boek ervaren heb.

--

In 1942 gaat Eddy de Wind als vrijwilliger werken in het doorvoerkamp Westerbork, hier ontmoet hij zijn grote liefde, de Joodse verpleegster Friedel. Ze worden ongelvelijk verliefd op elkaar en besluiten om dit in het kamp vast te leggen, ze gaan trouwen!

Hun prille geluk is echter niet voor lang. In 1943 worden ze gezamenlijk naar Auschwitz getransporteerd. Bij aankomst scheiden direct hun wegen. Eddy wordt in barak negen geplaatst, Friedel wordt in barak tien geplaatst. Dit is het barak waar medische experimenten uitgevoerd worden.

In het najaar van 1944 begonnen de Russen steeds dichterbij te komen en daarop besloten de Duitsers om hun sporen uit te gaan wissen. De gevangenen moesten richting Duitslandland lopen, later wordt dit de dodenmars genoemd.

Eddy wist hieraan te ontkomen. Hij verstopte zich met een aantal anderen. Hij vond een schrift en een potlood. En toen besloot hij dat hij hoe dan ook moest overleven, om dit bizarre verhaal te vertellen.

In dit boek lees je over het verhaal van Eddy en Friedel, hoe zij hun jaren in het kamp hebben overleefd en de verschrikkingen die er hebben plaatsgevonden.

--

Wat. Een. Boek!

Eén van de weinige boeken waarbij het verhaal nog tijdens de gebeurtenissen is geschreven. Waarbij de herinneringen en gevoelens enorm vers zijn. Dit verhaal is bijna één op één overgenomen en dat is te merken. Het is een ijzersterk, maar emotioneel verhaal.

Zoals we eigenlijk allemaal weten is het verschrikkelijk wat er in de kampen heeft plaatsgevonden. Het is bizar dat Eddy de Wind dit op zo'n gruwelijke maar toch ook verschrikkelijk mooie manier op papier heeft gekregen.

Het verhaal is goed te volgen en de schrijfstijl is heel toegankelijk. Eddy weet heel gedetailleerd te vertellen over zijn ervaringen in de oorlogsjaren en daaraan merk je ook echt dat hij zijn best heeft gedaan om iedereen te laten geloven wat er binnen die kampen gebeurd is. De foto's die in het boek worden bijgevoegd maken het nog werkelijker dan het al is en maakte het voor mij alleen maar emotioneler.

Het is een boek wat ik niet snel zal vergeten en een boek die ik eigenlijk bij iedereen aan zal raden om te gaan lezen wanneer er ook maar enigzins interesse is in geschiedenis/ de Tweede Wereldoorlog. Op dat dit verhaal nooit vergeten mag worden!