Lezersrecensie
De stilte voor de storm
Catherine verloor zich vijftien jaar geleden in een liefde met Lucian, een rijke man met een decadente vriendenkring. Ze waren onafscheidelijk, tot Catherine vertrok zonder afscheid te nemen.
Nu leidt Catherine een ogenschijnlijk mooi leven met haar partner en twee kinderen, maar het evenwicht begint te wankelen wanneer Lucian weer in haar leven terugkeert. De oude passie laait op en ontwaakt ook het geheim dat Catherine goed verborgen dacht te hebben. Catherine weet dat ze niet langer kan zwijgen, maar wat brengt het teweeg wanneer ze haar mond opentrekt en begint te praten?
Samen met de leesclub van Ilona lazen we dit boek. Het vorige boek van Hall, Als scheuren in de aarde, las ik ook met deze leesclub. In De stilte voor de storm lezen we vanuit een duale POV van Catherine en Lucian: twee vroegere geliefden die elkaar uit het oog zijn verloren, maar elkaar nooit zijn vergeten. Catherine draagt een geheim met zich mee dat ze niet kan delen, waardoor het voor Lucian een mysterie blijft waarom ze ineens vertrok.
In het boek lezen we vanuit drie tijdlijnen: het heden, waarin Catherine is opgenomen vanwege selectief mutisme, vijftien jaar geleden, waarin we lezen over de romance van Catherine en Lucian en vier maanden geleden, waarin de twee elkaar na lange tijd weer zien. Door de wisseling tussen zowel perspectieven als tijdlijnen kan het in het begin wat verwarrend overkomen. Uiteindelijk komen het verleden en het heden samen en wordt duidelijk wat er uiteindelijk zoveel impact heeft gehad op Catherine.
Hall heeft een beeldende schrijfstijl, waarbij ze met weinig woorden veel op papier weet te zetten. Het verhaal zelf komt niet snel op gang, wat passend is bij het soort verhaal dat Hall wil vertellen. Het is, zoals het in de leesclub ook benoemd werd, aan te raden om de eerste +/- 100 pagina’s in één keer te lezen, zodat je echt in het verhaal raakt. Ondanks de trage opbouw bleef ik geïntrigeerd door het boek en duurde het niet lang voordat ik het had uitgelezen.
Net als Als scheuren in de aarde is De stilte voor de storm een boek dat inspeelt op emoties en waar ik nog met enige regelmaat aan terug zal denken.
Ik ontving dit boek via de uitgeverij. Dit beïnvloedt mijn mening niet.
Nu leidt Catherine een ogenschijnlijk mooi leven met haar partner en twee kinderen, maar het evenwicht begint te wankelen wanneer Lucian weer in haar leven terugkeert. De oude passie laait op en ontwaakt ook het geheim dat Catherine goed verborgen dacht te hebben. Catherine weet dat ze niet langer kan zwijgen, maar wat brengt het teweeg wanneer ze haar mond opentrekt en begint te praten?
Samen met de leesclub van Ilona lazen we dit boek. Het vorige boek van Hall, Als scheuren in de aarde, las ik ook met deze leesclub. In De stilte voor de storm lezen we vanuit een duale POV van Catherine en Lucian: twee vroegere geliefden die elkaar uit het oog zijn verloren, maar elkaar nooit zijn vergeten. Catherine draagt een geheim met zich mee dat ze niet kan delen, waardoor het voor Lucian een mysterie blijft waarom ze ineens vertrok.
In het boek lezen we vanuit drie tijdlijnen: het heden, waarin Catherine is opgenomen vanwege selectief mutisme, vijftien jaar geleden, waarin we lezen over de romance van Catherine en Lucian en vier maanden geleden, waarin de twee elkaar na lange tijd weer zien. Door de wisseling tussen zowel perspectieven als tijdlijnen kan het in het begin wat verwarrend overkomen. Uiteindelijk komen het verleden en het heden samen en wordt duidelijk wat er uiteindelijk zoveel impact heeft gehad op Catherine.
Hall heeft een beeldende schrijfstijl, waarbij ze met weinig woorden veel op papier weet te zetten. Het verhaal zelf komt niet snel op gang, wat passend is bij het soort verhaal dat Hall wil vertellen. Het is, zoals het in de leesclub ook benoemd werd, aan te raden om de eerste +/- 100 pagina’s in één keer te lezen, zodat je echt in het verhaal raakt. Ondanks de trage opbouw bleef ik geïntrigeerd door het boek en duurde het niet lang voordat ik het had uitgelezen.
Net als Als scheuren in de aarde is De stilte voor de storm een boek dat inspeelt op emoties en waar ik nog met enige regelmaat aan terug zal denken.
Ik ontving dit boek via de uitgeverij. Dit beïnvloedt mijn mening niet.
1
Reageer op deze recensie
