Drijf

Watertrappelen. Door Lili Reinhart.

Lili blijkt een beroemde actrice te zijn, dat wist ik niet. Wat ik wél weet is dat elke bundel die MUSE uitbrengt een schot in de roos is. Het is echt geweldig wat zij doen voor de poëzie. Elke bundel is knap qua inhoud én vorm. Ook Watertrappelen.

Net zoals bij die andere boeken is het kleurenpalet hier roze (rood) en als geweldig extraatje bevat dit boek veel illustraties van tattoo-kunstenaar Curt Montgomery. Die tekeningen zijn op zich pareltjes maar passen ook geweldig goed bij de poëzie van Reinhart. Beiden zijn romantisch maar met een sexy, rauw kantje.

Watertrappelen leest als een dagboek (maar dan wel één dat goed geschreven is): je reist mee doorheen het (liefdes-)leven, het hoofd en hart van Lili. Met ups en downs, verlies, rouw, verdriet, verliefdheid, verlangen, angst en onzekerheid, kortom: dingen die we allemaal wel herkennen. Reinhart brengt herkenbare dingen op zo een manier dat ze je hart raken maar ook je hoofd. Ze verwoordt wat jij voelt maar niet (altijd) kunt benoemen. Soms in maar een paar woorden, soms pagina’s lang. Het is een boek dat je mee neemt als je in de zetel onder een dekentje kruipt; het troost, 236 pagina’s lang.

“Hoe kan het liefde zijn als je niet bang bent die ander te verliezen.”