Meesterwerk

Ik was jaren geleden in het joods-historisch museum, waar een tentoonstelling was over Maus. De tekeningen waren te zien op grote borden en ik stond er ademloos voor. De gebeurtenissen in de oorlog werden weergegeven in stripvorm: de joden als muizen, de nazi's katten en de Polen varkens. Klinkt simpel, maar het was zó indrukwekkend, zó mooi. Ik kon niet anders dan elk plaatje in mij opnemen, elk woord laten landen in mijn brein. Het gruwelijke verhaal is zó sprekend opgetekend, dat je tot in al je vezels de oorlog voelt. De gesprekken van de schrijver met zijn getraumatiseerde vader, herinneringen, de geschiedenis vastgelegd in woord en beeld. Getekend maar met een indruk alsof het een fotografisch verslag is.

Een recensie van Athenaeum heeft een titel die boekdelen spreekt: Maus, de onverdraaglijke waarheid. Dat is heel mooi geformuleerd, want precies wat dit boek zo indrukwekkend maakt. Zo indrukwekkend dat je het nooit van je leven meer vergeet. En dat is ook zo belangrijk: we mogen nooit vergeten wat er in WOII is gebeurd, nooit.

Ik zeg het niet vaak van een boek, maar dit is een meesterwerk.