Seks als vlucht voor de liefde

Vossenjacht is de debuutroman van Racheda Kooijman (1975), die werkte als journalist, copywriter en bladenmaker. De auteur is half Nederlands, half Marokkaans en werd door haar moeder opgevoed. Vanaf jonge leeftijd vertelde ze iedereen dat ze half Spaans was om nare, discriminerende opmerkingen te ontlopen. Toen ze negentien jaar was, besloot ze open te zijn over haar afkomst. Zes jaar later ging Kooijman op zoek naar haar vader. Onder andere deze autobiografische elementen verwerkt de auteur in haar debuut, dat uiteindelijk meer fictie zou worden dan de schrijver tevoren had bedacht.

Nadia Smits, 25 jaar en ik-personage, voelt zich regelmatig een mislukkeling. Bovendien twijfelt ze of ze de kunstacademie zal gaan doen, ook al heeft ze haar vorige studie niet afgemaakt. Het zijn de redenen dat ze zich door iemand laat overhalen tot een sessie bij een sjamaan. De lezer leert Nadia kennen als ze op de behandeltafel ligt, en al snel wordt duidelijk dat de essentie van haar vragen heel ergens anders ligt. Nadia is opgevoed door haar afstandelijke, altijd werkende moeder. Haar Marokkaanse vader kent ze niet. Haar leven bestaat uit werken als barvrouw en als hulp in de catering, en seks. Veel seks, liefst onenightstands om maar geen verplichtingen aan te gaan.

Door haar bezoek aan de sjamaan wordt de nieuwsgierigheid naar haar vader aangewakkerd. De enige persoon waarmee ze dit deelt, is Reyn, haar ‘dick on demand’ en huurbaas. Reyn stimuleert haar om contact met haar vader en zijn gezin op te nemen. Al snel blijkt dat de grote cultuurverschillen tussen Nadia en haar vader een goed contact in de weg staan. Zijn die verschillen overbrugbaar, en hoever is Nadia bereid te gaan?

Alle ingrediënten om tot een mooi gelaagd verhaal te komen, zijn aanwezig. Helaas laat Kooijman veel liggen, waardoor het een oppervlakkig geheel blijft. De vele expliciete en gedetailleerde seksscènes voegen weinig tot niets toe aan het verhaal. Vanuit psychologisch standpunt kun je dit alles uiteraard als een vlucht zien, maar tel je daarbij het onvolwassen en weinig empathische karakter van Nadia op, dan wordt het geheel tot een tenenkrommende belevenis.

Kooijmans schrijfstijl is direct, hard en zonder finesse. In het boek staat veel niet ter zake doende informatie, net als passages en metaforen die niet passend zijn. Seks als vlucht voor de liefde kan een mooi aanknopingspunt zijn mits het goed wordt uitgewerkt.