De schaduw van het verleden.

Meisje A neemt soms wat chaotisch wendingen. De overschakelingen tussen het verleden en het heden zijn nogal bruusk.
Maar ik vermoed dat de schrijfster dit bewust heeft gedaan om duidelijk te laten zien wat voor invloed het verleden op het heden kan hebben op de geest van een slachtoffer.

In elk hoofdstuk ligt de focus op een andere broer of zus van Meisje A, Alexandra.
Toch is het Alexandra die het verhaal vertelt, vanuit dat wat zij zich nog kan herinneren.
Dit maakt dat het verhaal hier en daar aan draagkracht mist omdat je echt voelt dat er cruciale dingen ontbreken.

Desalniettemin is het een indrukwekkend boek. Een triest verhaal over overleven, over hoop, verlossing en liefde.
Meisje A laat ons zien wat het effect op lange termijn kan zijn voor een slachtoffer van kindermishandeling.
De kracht van dit boek is de vraag hoe het verder gaat, hoe overleven in die eerste tijd, maar ook daarna. Krantenkoppen stoppen als de sensatie er af is, maar dan? Wat op lange termijn.
En in dit boek krijg je daar een heel goed zicht op.

Ik had het geluk dit boek te mogen winnen en ik ben heel blij dat ik het heb kunnen lezen want het heeft een diepe indruk op mij nagelaten.