Conferentieperikelen

Als dochter van een voormalige politieman en met nog verschillende politiemensen in de familie volg ik de boeken van Christian De Coninck al van in het begin. Ik denk dat er weinig politieverhalen zijn die zo waarheidsgetrouw worden weergegeven als de zijne, ook al wordt het hier niet altijd even nauw genomen.

De boeken van Christian De Coninck zijn zeer toegankelijk door de zeer vlotte schrijfstijl, maar je moet er wel van houden. Ze zijn voor sommige mensen misschien te 'vlot' geschreven.

Na X aantal boeken rond Stijn Goris en Stef Pauwel begin je ook wel een bepaalde rode draad te ontdekken. Ik wil zeker niet suggereren, dat elk boek hetzelfde is, want dat is zeker niet waar, maar er zit wel een bepaalde lijn in.

Ik denk wel dat het de laatste keer was, dat ik een boek van deze schrijver in luisterboek gelezen heb. Ik heb me vorige keer ook die bedenking gemaakt en toch heb ik er me weer aan laten vangen. De stem was een beetje te saai en dat maakt het jammer, vooral als er wel actie aan te pas kwam.

Wat ik wel zeer leuk vond, is dat er een connectie gemaakt werd tussen de 2 reeksen die Christian De Coninck los van elkaar schrijft. Wie daarover meer wil weten, moet het boek lezen.