het verhaal had met minder woorden verteld kunnen worden

Lydia Sandgren (Zweden, 1987 ) debuteerde in 2020 met het boek Verzamelde werken, een dikke roman waar ze 10 jaar aan gewerkt heeft en die goed ontvangen werd in Zweden. Het won onder andere de Augustprijs.
De titel refereert niet aan het werk van Sandgren maar aan het werk van de hoofdpersoon uit het boek; Martin Berg. In het boek kijkt Martin aan de hand van interview vragen terug op zijn leven. Een leven waarin hij naar school gaat, vrienden maakt, studeert, in Parijs woont, trouwt, kinderen krijgt, een uitgeverij begint. Waarin de verdwijning van zijn vrouw Cecilia en de vriendschap met Gustav , een kunstschilder een grote rol speelt. Naast het verhaal van Martin is daar het verhaal van Rakel, de dochter van Martin en Cecilia, haar zoektocht naar haar moeder.
Het boek is ingedeeld in 3 delen, 47 hoofdstukken. Het eerste en het laatste deel lezen vlot. In het eerste maak je kennis met met Martin en alle andere hoofdpersonen uit het boek , kom je helemaal in het verhaal. In het derde wil je graag achter het raadsel van de verdwijning van Cecilia komen. In het tweede deel zakt het verhaal een beetje in, meer van het zelfde. Weer een feest, weer drank.
De schrijfster weet veel van filosofie, psychologie, muziek, literatuur en kunst. Het hele boek staat vol namen en verwijzingen naar deze vakgebieden, misschien iets te vol. Het leidt af van het verhaal.
Al met al was het, naar mijn smaak, met minder herhalingen en minder namen een beter boek geworden.