Lezersrecensie
Weer een ijzersterke thriller van Helen Fields
De Kliniek van Helen Fields is opnieuw een sterke thriller met Connie Woolwine in de hoofdrol. Na het eerste deel, De Schaduwman, lag de lat voor mij behoorlijk hoog. Dat boek vond ik extreem gruwelijk, bijna horrorachtig, en ook dit deel schuwt het duistere niet. Toch kwam De Kliniek voor mij iets minder heftig binnen, simpelweg omdat ik inmiddels bekend was met Connie en de wereld waarin zij opereert. Dat betekent overigens niet dat het boek mild is, want vooral richting het einde zitten er nog scènes in die behoorlijk intens zijn.
Vanaf het begin is het heel duidelijk waar het verhaal om draait en wat er op het spel staat. De urgentie is constant voelbaar en de tijdsdruk drijft het verhaal voort. Dat maakt dat je als lezer blijft doorlezen, omdat je wéét dat elke keuze gevolgen heeft. Sommige lezers vinden dit boek ongeloofwaardig, maar daar heb ik zelf weinig moeite mee. Het is een thriller, het is fictie, en voor mij mag een verhaal daarin best af en toe het realisme voorbijgaan als dat de spanning ten goede komt.
Connie is weer heerlijk zichzelf, eigenzinnig, een tikje apart en allesbehalve een standaard thrillerhoofdpersoon. Wat ik sterk vond, is hoe goed je als lezer wordt meegenomen in haar gedachtengang. Haar keuzes zijn goed te volgen, ook wanneer ze onorthodox zijn. Dat maakt haar niet alleen interessant, maar ook overtuigend binnen het verhaal.
Daarnaast vond ik het fijn dat je gedurende het boek verschillende gedetineerden binnen de kliniek leert kennen. Dat geeft extra diepgang aan de setting en zorgt voor een constante onderhuidse spanning. Ik had zelf al snel een onderbuikgevoel bij een personage dat in de kliniek werkt, en het was interessant om te zien dat dat gevoel deels bleek te kloppen, al liep het uiteindelijk anders dan verwacht.
De beschrijvingen van de omgeving, de personages en Connie’s innerlijke wereld zijn opnieuw erg sterk. De Kliniek krijgt van mij vier sterren en behoort tot mijn favoriete thrillers van 2025. Ik kijk dan ook erg uit naar het derde deel, Profiel M, en naar De Stalker, het vierde boek in de serie dat binnenkort verschijnt.
Vanaf het begin is het heel duidelijk waar het verhaal om draait en wat er op het spel staat. De urgentie is constant voelbaar en de tijdsdruk drijft het verhaal voort. Dat maakt dat je als lezer blijft doorlezen, omdat je wéét dat elke keuze gevolgen heeft. Sommige lezers vinden dit boek ongeloofwaardig, maar daar heb ik zelf weinig moeite mee. Het is een thriller, het is fictie, en voor mij mag een verhaal daarin best af en toe het realisme voorbijgaan als dat de spanning ten goede komt.
Connie is weer heerlijk zichzelf, eigenzinnig, een tikje apart en allesbehalve een standaard thrillerhoofdpersoon. Wat ik sterk vond, is hoe goed je als lezer wordt meegenomen in haar gedachtengang. Haar keuzes zijn goed te volgen, ook wanneer ze onorthodox zijn. Dat maakt haar niet alleen interessant, maar ook overtuigend binnen het verhaal.
Daarnaast vond ik het fijn dat je gedurende het boek verschillende gedetineerden binnen de kliniek leert kennen. Dat geeft extra diepgang aan de setting en zorgt voor een constante onderhuidse spanning. Ik had zelf al snel een onderbuikgevoel bij een personage dat in de kliniek werkt, en het was interessant om te zien dat dat gevoel deels bleek te kloppen, al liep het uiteindelijk anders dan verwacht.
De beschrijvingen van de omgeving, de personages en Connie’s innerlijke wereld zijn opnieuw erg sterk. De Kliniek krijgt van mij vier sterren en behoort tot mijn favoriete thrillers van 2025. Ik kijk dan ook erg uit naar het derde deel, Profiel M, en naar De Stalker, het vierde boek in de serie dat binnenkort verschijnt.
1
Reageer op deze recensie
