Recensie Grip

In 'Grip' volgen we drie bevriende bergklimmers. Eerst zwierven de drie rond in het noorden van Noorwegen en raakten ze elk op hun eigen manier in de ban van een vrouw, Lotte. Tijdens die zwerftocht gaat er iets mis. Twintig jaar later is de sfeer tussen de vrienden een stuk minder goed maar toch is er een reunie gepland. Twee van de drie vrienden reizen daarom anno 2007 van Brussel Zuid, per trein, naar het huis van de twee anderen in Swansea, Wales. Het voorbijrazende landschap wordt werkelijk bloedmooi beschreven. Deze treinreis wordt doorspekt met flash backs van het gebeuren en de menselijke verhoudingen in Noorwegen, (mondjesmaat verneem je de ware toedracht) en een interessante discussie over onsterfelijkheid. Grip moet het niet zozeer hebben van het verhaal maar wel van de poëtische schrijfstijl, rake beschouwingen en de sublieme verwerking van details …

'Op een zonnige straathoek met vakwerkerkhuizen knipoogde een knalrode Doctor-who telefooncel met zijn spiegelende ruitjes, op al die oude daken prijkte een komische wirwar van schoorstenen en takken van een alleenstaande eik vlak langs het spoor hielden een roze ballon gevangen'