Recensie *arend

Arend is een zwaarmoedig boek, waarbij de lezer wordt meegesleurd in de dramatiek van een menselijk wezen, dat reeds van bij de conceptie, persona non grata is. Brijs slaagt erin bittere gevoelens van angst, verdriet, onbegrip, woede en uiteindelijk van zelfhaat, die in het kinderhart door liefdeloosheid worden opgewekt, door een stroeve, haast archaïsche schrijfstijl te evoceren en de lezer te verplichten zich in te leven in de ziel van deze mini-mens. De plastische beschrijving van de fysische ongemakken die Arend gewild of ongewild moet beleven, geeft een schrijnend beeld van de vijandigheid die het normale leven en de wreedaardigheid van zijn omgeving jegens hem in petto hebben.
De auteur duwt de lezer vrij hardhandig op de rauwe werkelijkheid die al te vaak door een hek van onverschilligheid wordt afgesloten.