Lezersrecensie
onvoorspelbaar, afwisselend en spannend
(zonder spoilers) Met Pan hebben Maes & Wade een goede, onvoorspelbare vlaamse thriller geschreven. Hun samenwerking, waarbij Aaron, als acteur, met de ideeën komt en deze uitspeelt en Ria, als schrijfster van feelgood verhalen, alles heeft geschreven, is een bijzondere. Het boek draait om het vinden van de moordenaar, die als signatuur in bloed-geschreven het woord PAN achterlaat. Pan verschijnt meteen op de eerste bladzijden van het boek, waarbij vet geschreven tussenstukjes iets van inzicht geven op de moorden zelf. Pan blijft hierbij een mysterie met linken naar de mythische verschijning als god van het bos.
Het verhaal start met de moord op een pastoor, die eerst als losse moord onderzocht wordt door de wetsdokter Tom, agenten Raoul en Suzanne. Als daarna een vermoorde zwerver wordt gevonden en de directeur van een basisschool wordt vermoord, wordt de angst voor de seriemoordenaar en de drang om de zaak op te lossen groot. De hoofpersoon Tom lijkt in eerste instantie een oppervlakkig man, die leeft voor zijn werk en op zoek is naar snelle oppervlakkige seks, maar die mensen op afstand houdt. Gedurende het verhaal weet Suzanne hem te raken en laat hij haar toe in zijn bed, zijn huis en zijn leven. Suzanne is een jonge, vlijtige agente, met gevoel voor verhoudingen, die evenwichtig, maar ook kwetsbaar lijkt en boetseert als creatieve uitlaatklep. Raoul, daarentegen is de lompe agent, die impulsief en direct handelt en daarbij mensen kwetst en tegen zich in het harnas jaagt. Ook Nick, de assistent van Tom, speelt een rol. Hij is goed in zijn werk, plichtsgetrouw, maar wordt gedreven door schuldgevoel naar zijn nichtje, die een ongeluk heeft gehad en gaat daarbij ook over grenzen. In dit boek leidt elke onthulling en nieuwe moord tot meer vragen, waarbij de spanning tot het eind van het boek oploopt en de uiteindelijke ontknoping volledig onverwachts is.
Knap gevonden en knap geschreven, maar des te lastiger om samen te vatten. Een boek dat het waard is om door de grauwe kaft met indringende ogen heen te lezen, tot aan de laatste bladzijde waar de onthulling van een laatste beeld het plot samenvat.