Klassieker binnen de moderne fantasy

'Jonathan Strange en Mr. Norrell' speelt zich af in een alternatief 19de-eeuws Engeland waar magie echt bestaat. De teruggetrokken Mr. Norrell wil de Engelse magie respectabel maken en neemt de jonge briljante Jonathan Strange onder zijn vleugels. De twee houden er echter erg verschillende visies op na, waardoor hun samenwerking geleidelijk aan verandert in rivaliteit. Intussen dreigt Engeland ontwricht te raken door eeuwenoude elfenmagie.

'Jonathan Strange & Mr. Norrell' moet een van de vreemdste boeken zijn die ik dit jaar al gelezen heb. Het voelt met momenten zo realistisch aan (mede dankzij de cameo's van bekende geschiedkundige figuren zoals Wellington en Byron) dat je je perfect kunt voorstellen dat magie bestaat, ook al is die magie soms heel eigenaardig en op het randje af absurd.

Het is een heel dik boek, bijna 1.000 pagina's, en het kent een vrij traag verloop. Wie een magisch verhaal vol actie wil, is hier aan het verkeerde eind. Dit boek is eerder bedoeld voor mensen die een historische roman kunnen smaken en houden van diepgaande karakterstudies. Het boek gaat vooral om de relatie tussen Norrell en Strange, en hoe die uiteindelijk onder druk komt te staan door hun uiteenlopende gedachtegoed en de dreiging van de elfen.

Bij 1.000 pagina's verwacht je worldbuilding, en ook hieraan geen gebrek. De Engelse magie en haar geschiedenis komen heel uitvoerig aan bod. Het enige wat me daarbij een beetje tegenstak, waren de voetnoten. Die zijn in het begin wel leuk, maar wanneer ze een halve pagina beslaan, werken ze vooral afleidend.

Over het algemeen vond ik dit een onderhoudend boek, dat, ondanks zijn trage opbouw, nooit ging vervelen. Ik vond het ook met veel gevoel voor humor geschreven (en vertaald). Ik kan begrijpen waarom dit door velen als een klassieker binnen het fantasygenre wordt beschouwd.