De weg naar de wanhoop is het weigeren van elke ervaring.

Begin zeer deprimerend. Het deed mij denken aan: Moeder, waarom leven wij? van Lode Zielens.
Door deze toestand gebeurd de eerste moord. Het verwijderen van het lijk is het probleem.
De politie doet een onderzoek maar kan geen dader vinden. vanaf dat moment verdwijnt de politie uit het verhaal.
hier en daar is echter de spanning niet te dragen en komen er barsten in de nachtploeg. Bepaalde figuren willen wraak nemen omdat zij geld reuken.
De nachtploeg is op het einde geen ploeg meer.
Het verhaal is van nu een soort gids van het werkelijke leven in Tokio met een snuifje thriller.
Voor mij was het een vreemde thriller en niet vergelijkbaar met de thrillers die wij krijgen uit het hoge noorden van Europa.
Het blijft wel spannend tot het einde.