Ik ben alleen nog maar dat meisje met die dode vriendin.

De kaft is zeer eenvoudig en niets zeggend.
De titel heeft wel iets geheimzinnig maar laat niet veel los over het verhaal.
Zoals Marcella_leest schrijft is het niet eenvoudig om een recensie te schrijven over dit boek.
Het boek bestaat uit twee delen.
Een jeugdthriller die echter over 50 bladzijden gaat waar June vertelt over de zoektocht naar Roxy en de twee jaar dat zij reeds alleen is.
Het tweede deel is meer een roman die gebaseerd is op de werkwijze van Jeffrey Epstein om jonge meisjes te vangen in zijn netten. Dit maatschappelijk probleem is wel mooi in kaart gebracht.
Het einde. De vlucht of de redding van June en Roxy uit de netten van, is zeer plots.
Hoe en hoe het ver moet komt men niet te weten.
Totaal telt het boek 172 bladzijden.
De meeste jeugdthrillers gaan niet veel verder dan 270 bladzijden.
Hier is ook mee bewezen dat men niet altijd 380 en meer bladzijden moet schrijven om een goede thriller te hebben.
Een mooi fragment uit het boek:
ik mis niet alleen jou. Ik mis onze middagen na schooltijd. Hageslag op witbrood. De thee en koekjes van je moeder. De klok die altijd het zelfde tikte.
Besluit: een jeugdthriller die wat/iets misbruikt is om een maatschappelijk item aan te kaarten.