Ze waren alleen, maar daar maakte Ray zich niet druk over - hij was in deze buurt opgegroeid.

De titel vertelt waarover het boek gaat. Ray keert terug naar zijn buurt en ontmoet verschillende mensen die samen met hem kind waren.
Ik kan Brigitte wel begrijpen wanneer ze zegt dat het langdradig was. Het is een zeer lange zoektocht naar de dader.
Het is een literaire thriller en men kan zelfs spreken van een gewone roman.
De commentaar van Stephen King op de kaft is wel iets overdreven.
Samaritaan: Pas op dat jullie je gerechtigheid niet doen voor het oog van de mensen, om door hen gezien te worden. Anders wacht je geen loon bij jullie Vader in de hemel. Dus wanneer je barmhartig bent, loop er dan niet mee te koop, zoals de schijnheiligen dat doen in de synagogen en op straat, om door de mensen geprezen te worden. Ik verzeker jullie, ze hebben hun loon al. Maar als jij barmhartig bent, laat dan je linkerhand niet weten wat je rechter doet.

In het boek is er spraken van de ondergrondse spoorweg(blz75)
Ik heb dat boek ook gelezen.
Colson Whitehead: De ondergrondse spoorweg. Een aanrader. Vijf sterren op vijf.