Jammer..,

Na November, Hex en Orakel te hebben gelezen was ik klaar voor alles van deze schrijver. Ik lees normaal gezien geen horror, maar toen ik November begon te lezen werd ik in het verhaal gezogen en belanden in een capsule waar ik niet meer uit wilde of kon. Dus hoge verwachtingen voor het nieuwe boek had ik. Ik heb gelezen over de achtergrond van de schrijver, het autobiografische gedeelte...maar voor mij was dit een heel ander soort boek. Een goed horror boek misschien, maar dat doet niet echt iets voor me. De andere gelezen boeken waren horror op een heel ander niveau. Misschien ironisch, maar door die verhalen voelde mij een deel worden van het verhaal en terwijl ik niet verse durfde te lezen, wilde ik toen ook niet stoppen. Jamie Gunn had potentieel voor mij, maar bereikte niet het speciale horror niveau van de andere verhalen. Wie in het algemeen van horror houdt, zal dit verhaal waarschijnlijk wel heel goed vinden. Het is dan ook goed geschreven, maar ik vond het niet eng of zo.
Misschien is het gestoord maar ik vond dit prachtig geschreven: "Ik stelde me voor dat we onze handpalmen opensneden en tegen elkaar drukten. Dan vloeide het verhaal ver van de verteller in mij en stelpte het einde het bloeden."