Tot inkeer?

Een jonge hond, een topwielrenner zonder al te beste begeleiding in het begin. dan gaat het minder en dan...

Ik herken het een beetje als sporter. Bij de vele wedstrijden die ik zwem. Als het goed gaat en je mooie tijden zwemt dan voel je je prettig en er is volop lof door teamgenoten. De motivatie kan niet beter door goede resultaten. Maar als het dan een tijdje niet gaat...van teamgenoten hoor je niet veel. Je word neergezet als excuustruus en je motivatie zakt weg wat vervolgens alleen maar een domino effect is. Nooit snap ik , en nog steeds niet echter hoe je kunt leven en genieten van overwinningen als je vals gespeelt hebt.
Iedereen prijst je maar jij weet dat je die medaille eigenlijk niet echt op jou en alleen jouw eigen kunnen hebt verdiend. Das toch niet leuk verdienen dan?

Het boek dan.. Dat leest vlot omdat het redelijk eenvoudig is geschreven. Ik vind port interessant en dan ben je er ook zo doorheen. Wel is het hier en daar niet foutloos en worden er een aantal façades dubbel verteld terwijl de auteur niet de indruk lijkt te hebben dat dat het geval is. Ook word er af en toe vooruit en terug in de tijd gesprongen waardoor je wel scherp moet blijven.

Maar bovenal een leuk boek die een inkijkje geeft in het leven van thomas dekker.