Familiedrama in de Vlinderkamer

Zoals veel boeken van Lucinda Riley kenmerkt dit verhaal zich ook weer door heden en verleden die afwisselend centraal staan. In dit verhaal staat het landgoed Admiral House centraal en dat zit bomvol familiegeheimen en de nodige drama.

Posy woont in 1944 met haar ouders op het prachtige landgoed Admiral House. Al tijdens haar jeugd staat haar leven in het teken van de natuur. Ze vangt vele vlinders met haar vader die de vlinders bestudeerd en vervolgens weer vrijlaat. Haar jeugd blijkt echter niet makkelijk en zit vol met familiedrama’s. De natuur blijft belangrijk voor Posy en ze gaat plantkunde studeren aan Cambridge. In het heden leeft de liefde voor de natuur nog steeds door en onderhoudt ze haar prachtige tuin op het landgoed Admiral House. Dit landgoed biedt, net als in het verleden, meer dan alleen ruimte voor mooie natuur en zorgt ook voor vele interessante wendingen en geheimen.

Het begint als een echte Lucinda Riley in het verleden waarna het een paar hoofdstukken later naar het heden gaat. Naar mijn mening is de verhouding heden en verleden niet helemaal in balans en daarmee ook wat afwijkend van andere verhalen van Luncinda Riley. Ik had graag nog meer vanuit het verleden gelezen want dat is zeker een erg interessant deel van het verhaal.

Wat ik ook uniek vond aan dit boek was dat het verhaal grotendeels vanuit hoofdpersonage Posy verteld wordt, maar dat het ook met enige regelmaat vanuit andere belangrijke personen in het verhaal verteld word. De eerste keer kwam dat wat onverwachts waardoor ik even wat in de war raakte. Daarna weet je dat dit kan komen en zorgt het zeker niet meer voor verwarring maar geeft het een leuke afwisseling. Je leert hierdoor meer personages wat beter kennen en kan je daardoor beter inleven in sommige van hen. Waar het echter ook voor zorgt is dat je nog beter in de gaten krijgt dat meerdere mensen geheimen met zich meedragen. Hierdoor wil je graag doorlezen ondanks da er niet denderend veel gebeurt. In de loop van het verhaal merk je dat het toch wel grote geheimen zijn en wordt het daardoor zelfs een beetje spannend.

Het hoofdpersonage Posy is een erg leuk karakter. Ze komt als uiterst vriendelijk naar voren waar je erg goed mee kan meeleven. Ook de andere karakters zijn levendig beschreven waardoor je er af en toe bijna hardop op wilt mopperen als ze iets verkeerd aanpakken.

Niet het beste verhaal van Lucinda Riley, maar toch wel weer een aanrader die het lezen waard is. Vooral de vele familiegeheimen die de nodige drama veroorzaken maakt het een boeiend verhaal voor een aantal uur leesplezier.