Hoe overleef ik…

In Rosa’s leven gaat niks zoals gepland. Samen met haar vrienden is ze gelukkig in de Geheime Tuin. Maar ze zitten er wel illegaal. En dan komt er een oude bekende terug.

Ik was al niet enthousiast over het eerste deel. Toch besloot ik ook het tweede deel te lezen. Ik hoopte dat dit boek beter in de smaak zou gaan vallen. Helaas viel dit tegen.

Ook in dit deel heb ik weer dezelfde problemen. De schrijfstijl voelt veel te jong aan. Rosa is ondertussen 25, maar het is veel jonger geschreven. Wel las het makkelijk weg en ga je hierdoor snel door de hoofdstukken heen.
Tevens vind ik ook dit deel weer veel te zweverig en spiritueel. Ik heb er zelf helemaal niks mee en het wordt hier zoveel te spraken gebracht.
Rosa en haar vrienden voelen nog steeds veel te jong aan voor hun leeftijd. Ze gaan helemaal niet met elkaar om alsof ze twintigers zijn.

Het einde was veel te gehaast. Opeens wordt alles snel afgewerkt in het laatste hoofdstuk. Dit had echt wel iets uitgebreider gekund. Je mist nu een heel stuk van wat er gebeurd is.

Voor mij persoonlijk weer te zweverig en het werd pas te laat interessant.