Bloed van Hercules

Alexis leeft in een postapocalyptische wereld waar de Spartanen, onsterfelijken uit twaalf koninklijke families met krachten en veel rijkdom, heersen over alles en iedereen. Ondertussen probeert Alexis niet op te vallen. Maar dan blijkt een bloedtest dat zij Spartaans is. Tegen haar wil word ze meegenomen en moet ze zien te overleven.

Ik las alleen maar goede verhalen over dit boek. Heel veel mensen vinden het een geweldig verhaal. Als het boek niet in de boekenbon had gezeten, dan had ik het misschien alsnog gekocht. Het klinkt namelijk veelbelovend.

Eerlijk is eerlijk, het verhaal wist mij echt niet te pakken. Soms had ik geen idee wat ik precies aan het lezen was. Het is veel te verwarrend.
De schrijfstijl is niet mijn ding. Het leest helemaal niet lekker weg.
Het plot was bijna te voorspelbaar. Het heeft mij niet omvergeblazen. Verder had ik ook meer actie gewild. Voor mij gevoel zit daar te weinig van in.

De eerste hoofdstukken is Alexis jonger en daarna is ze 19 jaar oud. Maar voor mij voelde ze niet als 19. Haar acties en haar gedrag laten dat niet bepaald zien. Ik snap hoe zij soms kan reageren vanwege haar verleden maar dit was gewoon niks. 10 keer zeggen dat ze niks meer gaat zeggen om het vervolgens alsnog doen. Het werd op een gegeven moment vervelend, sowieso vind ik Alexis heel vervelend. Alle hints vliegen over haar hoofd heen.
Geen één man in het boek wist mij te boeie en dat terwijl er zoveel zijn.

Het verhaal wist mij niet te interesseren. Misschien dat ik wel het tweede deel ga lezen, hopelijk zit daar meer actie in.