Jan Van der Voort-913 over Goddelijk experiment

“Een speculatief meesterwerk en een page turner van de hoogste klasse: het is praktisch onmogelijk dit boek weg te leggen.” Althans zo luidt de bewering van Barnes & Noble op de achterflap van Goddelijk experiment. Ik heb altijd het idee gehad dat B&N een boekhandel met klasse en uitstraling was? Het is waarschijnlijk niet zonder eigenbelang, maar door het woord “meesterwerk” in de mond nemen om dit boek te beschrijven compromitteren ze zich in sterke mate.

Er is van alles mis met dit boek.

Op de achterflap lees je bijvoorbeeld ook nog “als beide mannen elkaar ontmoeten, beginnen ze aan een zoektocht die grote consequenties zal hebben – voor hen zelf en voor de hele mensheid ” Beide mannen in kwestie, Mike en Steve, ontmoeten elkaar op blz. 296 terwijl de epiloog van het boek begint op blz. 333. Zoektocht? Welke zoektocht? En de consequenties worden in 1 (één) enkele zin neergepend en dan nog in de voorwaardelijke wijze: “Het gevolg kan bijvoorbeeld een uit de hand gelopen kettingreactie zijn die het hele universum vernietigt.” De echte consequenties bestaan er uiteindelijk in dat enkele personages verdwijnen en dat held Mike het er van afbrengt met een nieuw lief en een schotwond. Onvoorstelbaar hoe dergelijke grootspraak gebezigd wordt om de lezer te overhalen het boek mee te pakken. Tijd voor een waarheidscommissie achterflappen!

En dan is er het taalgebruik. “Steve is niet dom”, “Larry houdt van Britney Spears”, “Kelly is niet dom”, “Wat een lafaard is hij.”, “Wat zit er dan in? zul je vragen.”, “Maar dit is niet goed, denkt Mike.”, “Mike is niet dom.”, enzovoort enzovoort Taalgebruik dat in de ontwikkeling van een gemiddeld kind net na aap, mies, rik, komt. Af en toe krijg je wel de noodzakelijke portie metafysisch gediscussieer – uiteindelijk zijn dit wel de enige boeiende delen uit het boek- te verwerken dat voor die bewuste leeftijdsgroep niet te verstaan is, maar dan nog: welk kind heeft ooit Star Trek uitgezet omdat Spock aan Kirk zijn technoverklaring gaf over het zonet op de monitor voorbijzoevende ge-FX-te energieveld?

Ongewoon grof in de mond wordt Richard Cox dan weer bij de enkele niet ter zake doende seksscènes: “Maar het buizenstelsel daar beneden werkt niet goed.”, “ toen andere jongens met harige knuppels de douches van de gymzaal kwamen binnenlopen ”, “ Maakt zijn rits los. Trekt hem eruit. In haar mond.”, “ terwijl ze hem verder en verder in haar mond neemt en bewerkt. ( ) Hem melkt.”, “ De spieren van haar reet ”. Enfin, ik kan mij niet voorstellen dat de amateur van dergelijke beschrijvingen er ooit toe komt dit boek te kopen. Je leest misschien Playboy voor de interviews, maar toch geen boek waarin je metafysische uiteenzettingen vermoedt voor dergelijke platvloersheid. Of zijn deze boeiende intermezzo’s misschien geschreven door Richard Cox’ alter ego Dick Cocks???
In wezen gaat het boek meer over de puberale problemen van de mannelijke deelnemers om zich te voorzien in een partner. Ik verwachtte iets verheveners, iets hoogstaanders...

En dan is daar nog die ongelooflijke Larry. Werkt als sleutelfiguur aan de grootste deeltjesversneller ter wereld (12 miljard US$), maar slaagt er in ongezien en gedurende een vol jaar de resultaten te saboteren omdat zijn baas jaren geleden zijn vriendinnetje zou hebben afgepakt. Van een doeltreffende personeelsscreening gesproken!

Ik heb een diep respect voor mensen die er in slagen moeilijke zaken zoals kwantumfysica, de zin van het leven, de relativiteitstheorie of het universum an sich op een begrijpelijke en onderhoudende manier uit te leggen aan onwetenden zoals ik (remember Carl Sagan of zelfs Chriet Titulaar?). Waarschijnlijk moet je tegelijk wetenschapper als begenadigd verteller zijn om zoiets tot een goed einde te brengen. Nu en dan laat ik mij verleiden tot de aankoop van een boek waarin ik vermoed dat ik een klein stukje van het antwoord of misschien een boeiende visie op de zaak te lezen krijg. Adam Fawer deed een mislukte poging met De Einsteincode, Frank Schätzing was best verdienstelijk in De zwerm met zijn Yrr, maar Richard Cox slaat de bal volledig mis met zijn Goddelijk experiment.

Dumpen, die troep!