Mixed feelings

Achttien jaar nadat ik het boek heb gekocht - in die tijd was ik helemaal verslingerd aan de boeken van Jonathan Kellerman - kom ik het boek ongelezen weer tegen in de boekenkast. Ik denk dat ik het indertijd niet gelezen heb, omdat het deel zoveel in een serie is en ik de boeken op volgorde wilde lezen. Ongetwijfeld had ik eerdere boeken nog niet gelezen voordat ik dit exemplaar kocht. En in de tussentijd ging de aandacht ook uit naar andere thrillers en kwamen Alex Delaware en Milo Sturgis een beetje in het vergeethoekje terecht.

Nu kwam ik het boek weer tegen en toch maar uit de kast gepakt en ik moet zeggen dat ik het wel weer heerlijke boeken vind om te lezen. Vorige week heb ik Engel des doods gelezen en nu dus Moordboek. Het knappe van Kellerman is dat hij iedere keer weer nieuwe invalshoeken weet te vinden van zaken waarmee Delaware en Sturgis te maken krijgen. Dit keer gaat het over een moord van 20 jaar geleden die als niet opgelost werd weggelegd. Wanneer Delaware via mysterieuze weg een 'moordboek' met allerlei foto's uit gepleegde misdaden ontvangt is er al gauw een link met een oude zaak van zijn vriend Milo Sturgis. Beiden duiken opnieuw in de zaak en proberen de onderste steen boven te krijgen.

Moordboek is heerlijk om te lezen. Zeker het eerste deel zit goed in elkaar en er worden allerlei verbanden gevonden. Halverwege echter zakt het verhaal dramatisch in elkaar, het wordt warrig en bijna niet meer te volgen. Het slotakkoord is wel weer sterk en er worden veel losse eindjes aan elkaar geknoopt.
Privé krijgt Delaware het ook voor de kiezen: zijn vriendin Robin kiest ervoor om voor langere tijd op tournee te gaan en de onderlinge verhouding lijdt daar serieus onder. De persoonlijke problemen van de hoofdpersoon is door de boeken heen een mooie tegenhanger tot het misdaaddeel en je leeft als lezer graag mee met alle ups en downs. Hierover meer in het volgende deel van de serie: Doorbraak.