Soms is een sigaar echt een sigaar

Het verhaal dat de auteur met dit boek vertelt is in mijn ogen op zijn best 'frustrerend en clichématig' te noemen. Het is niet erg om als lezer direct te weten wie hier de 'dader' of 'het roofdier' is - zo je wilt. Maar protagonist Sylvia weet de betekenis van het woord 'naïef' werkelijk naar een heel nieuw niveau te tillen.

In zulke extreme en onvoorstelbare mate dat ik me halverwege het boek begon af te vragen of het misschien stiekem een satirisch werk zou blijken te zijn. Maar soms is een sigaar, echt een sigaar. Het verhaal kabbelt rustig door en ook het einde dooft uit in een - voor mij - tenenkrommend slappe anticlimax.

Afijn, dit is slechts mijn (geheel subjectieve) perceptie van het boek. Er zullen ongetwijfeld veel lezers zijn die wel van deze roman hebben genoten. Over smaak valt niet te twisten, en dat is maar goed ook.