Prima boek in het genre

Prima boek in het genre, al is het wel een dertien-in-een-dozijn verhaal. Het hoofdpersonage is mijns inziens niet erg sympathiek, wat het lastiger maakt om je in te leven in diens wel en wee. De ironie druipt er werkelijk vanaf als de protagonist in de eerste akte benoemt hoe belangrijk het is om niet 'zomaar ergens vanuit te gaan' en niet 'direct conclusies te trekken', om dit vervolgens direct zelf te doen door stellig te verkondigen met wat voor soort dader én motivatie ze te maken hebben. Los van deze tegenstrijdigheden leest het boek aardig weg en is er over de gehele linie niks mis met de schrijfstijl of de plot.