Prima boek binnen het genre

Prima boek in het genre, al is het wel een dertien-in-een-dozijn verhaal. Het hoofdpersonage is mijns inziens niet erg sympathiek, wat het lastiger maakt om je in te leven in diens wel en wee.

De ironie druipt er - ongetwijfeld onbedoeld - werkelijk vanaf als de protagonist in de eerste akte benoemt hoe belangrijk het is om niet 'zomaar ergens vanuit te gaan' en niet 'direct conclusies te trekken', om vervolgens precies dát zelf te doen door stellig en gedetailleerd uiteen te zetten tot welk type de dader behoort en wat diegene motiveert.

Los van deze tegenstrijdigheden leest het boek aardig weg en is er over de gehele linie niks mis met de schrijfstijl of de plot.