Een beetje verrassend

Zijn boeken zijn in 16 talen en 75 landen verkrijgbaar. Dat de auteur, die ooit in Amsterdam rondzwierf en op de Dam sliep, zo succesvol zou worden, had hijzelf waarschijnlijk nooit durven voorspellen. Dankzij zijn juridische thrillers is John Lescroart tegenwoordig een bestsellerauteur. Met Het motief probeert hij zich opnieuw te bewijzen.

Er breekt brand uit in een woning waarbij twee mensen om het leven komen. Het lijkt te gaan om advocaat Paul Hanover en zijn verloofde, maar zekerheid is er niet. Aangezien de lichamen volledig verbrand zijn wordt de identificatie er niet gemakkelijker op. Een nader onderzoek wijst uit dat beide personen in het hoofd zijn geschoten. Maar wie heeft wie neergeschoten? Is er sprake van moord of zelfmoord?
Rechercheur Dan Cuneo is gelijk ter plekke. Als even later blijkt dat nog een andere rechercheur, Abe Glitsky, op de zaak is gezet breekt de strijd los. Ze worden verzocht samen te werken maar daar staan ze, gezien ze een pijnlijk voorval uit het verleden, niet bepaald voor open. Er ontstaat een onderlinge strijd waarbij zoveel mogelijk bewijsmateriaal wordt verzameld.
Cuneo wijst de schoondochter van Paul Hanover als dader aan en ze wordt al spoedig in hechtenis genomen. Glitsky is overtuigd van haar onschuld en stelt alles in het werk haar vrij te pleiten. Hij krijgt de hulp van advocaat Dismas Hardy. Wat volgt is een langslepend proces waarin steeds nieuwe feiten op tafel komen. Het ontbreekt Glitsky aan voldoende bewijs zodat hij, in een race tegen de klok, zijn speurwerk voortzet.

De plot mag er zijn alleen is er geen groot scala aan mogelijke daders. Alle speerpunten zijn gericht op maar één persoon. Schuldig of onschuldig? Het loopt als een rode draad door het boek. De strijd tussen de twee rechercheurs wordt ondertussen goed omschreven maar is niet bijster origineel.

Het einde van Het motief is voor een deel voorspelbaar. Hoe kleiner het aanbod van verdachten, des te groter is de kans dat je het bij het rechte eind hebt. Gelukkig komen lang niet al je vermoedens uit en weet Lescroart toch nog een tikkeltje extra mee te geven. Hij heeft gebruik gemaakt van de meest uiteenlopende deskundige bronnen. Dat resulteert in een boek met no-nonsense. De scènes die zich in de rechtszaal afspelen komen dan ook erg realistisch over. Daarnaast weet hij een oeverloos gewauwel tijdens de rechtspraak te voorkomen.

Een beetje verrassend is deze rechtbankthriller wel. Het blijft alleen de vraag of ‘een beetje’ voldoende is. John Lescroart, de man met een steeds grotere staat van dienst, moet beter kunnen.