Wraak

Kata, een verpleegkundige, brengt haar dochter Vala naar een feestje. Vala heeft er niet veel zin in, maar heeft eerder op de dag toch besloten om te gaan. Na afloop van het feestje komt Vala niet meer thuis. Ze lijkt spoorloos verdwenen. Hoewel de politie hun uiterste best doet, wordt er geen spoor van Vala teruggevonden. Kata verwijt zichzelf dat ze niet goed geluisterd heeft naar haar dochter. Ze vult haar dagen met extra werk in het ziekenhuis. Ook haar man Tomas, een arts, doet dat. Er is tussen die twee niet veel contact.
Dan, een jaar later, wordt er een lijk gevonden. Het blijkt Vala te zijn. Waarschijnlijk is ze al op de eerste dag van haar verdwijning gestorven. Maar hoe dan? Wat is er gebeurd? Het politieonderzoek loopt al snel vast, er zijn wel vermoedens maar die kunnen niet hard gemaakt worden. Kata vraagt er toch naar, ze moet weten wat er met Vala gebeurd is. De politie vertelt haar dan dat ze waarschijnlijk met GHB is gedrogeerd, daarna verkracht en vervolgens gestorven. Er zijn ook drie mogelijke daders in beeld maar die dekken elkaar en hebben een alibi.
Kata kan hier geen genoegen mee nemen. Ze besluit aan den lijve te ervaren wat GHB met je doet. Dat brengt haar in vreemde situaties. Zo belandt ze in haar wanen in het poppenhuis van haar dochter. Dat poppenhuis heeft ze van haar vader, Tomas gekregen. Gedurende het hele verhaal speelt dat wonderbaarlijke poppenhuis een belangrijke rol. Voor Kata biedt het oplossingen in de speurtocht naar het verhaal van haar dochter.
Kata gaat, o.a. door de GHB, zich vreemd gedragen, ze stort in en wordt opgenomen op een psychiatrische afdeling. Dat betekent ook het einde van haar huwelijk.
Eenmaal weer opgekrabbeld, gaat Kata weer snel aan het werk, niet op haar oorspronkelijke afdeling oncologie maar op de afdeling spoedeisende hulp. Daar vangt ze ook de vrouwen op die naar de verkrachtingspoli komen.
Het lijkt wel dat er in IJsland steeds meer verkrachtingen voorkomen en de mannen, de verkrachters, die komen er mee weg! Als er al een aanklacht komt, dan is het niet waarschijnlijk dat er ook een veroordeling komt. Dat komt doordat de rechters ook vaak mannen zijn! En de vrouwen? Die kijken toe, ze verdedigen zich niet, het is hun lot om onderdrukt te worden.
En dat laat Kata niet meer gebeuren! Ze wil wraak, ze wil straffen. In de eerste plaats de moordenaars van haar dochter, maar ook degene die haar dochter overgehaald heeft om toch naar het feestje te gaan.
Kata’s geestelijke gezondheid wordt steeds minder, haar onderzoek naar de moordenaars heeft niet veel effect, gelukkig helpt het poppenhuis haar.
Wat is de rol van het poppenhuis in het verhaal? Zal Kata tot straffen over kunnen gaan of speelt het hele drama zich slechts af in haar hoofd?

Mijn mening: Dit is een bijzonder origineel boek! In eerste instantie krijg je het idee dat Kata een nuchtere vrouw is die weinig emoties vertoont. Haar huwelijk met Tomas heeft zijn langste tijd gehad en ook met Vala kende ze de nodige problemen. Niet bepaald een vrouw waarvan je verwacht dat ze op wraak uitgaat. En toch is dat hetgeen wat ze doet. Voor haar is het uitgesloten dat de mannen zegevieren. Onmogelijk dat zij geen wraak neemt! Ze laat het niet meer over haar kant gaan.

De auteur bouwt het verhaal langzaam op. Langzaam maar zeker wordt Kata ‘gek’. De auteur heeft daarbij tijd nodig om het geloofwaardig te laten lijken. In eerste instantie is het de GHB die haar over het randje duwt, maar later neemt Kata het heft in eigen handen. Daarbij heeft ze geen GHB meer nodig.
‘Ik zal straffen’ is geen makkelijk boek om te lezen, de persoonlijke ontwikkeling die Kata doormaakt is essentieel voor het verhaal, maar kost tijd. Zoveel tijd dat ik soms even niet door kon lezen. Achteraf ben ik blij dat ik doorgezet heb, die ontwikkeling leidt tot een spectaculaire ontknoping. Een heel goed boek, vier sterren dus.