Brengt de lente opheldering?

Net als Vivaldi liet Leonardo Padura zich inspireren door de vier jaargetijden. Het Havana Kwartet bundelt vier politieromans waarvan Smetteloos verleden, het eerste deel, speelt in de winter. Dat Padura een Cubaan is, merk je vooral aan de talrijke 'kameraden', sigaren en een sporadische Lada als dienstwagen. Verder is dit een klassieke politieroman, al weegt de misdaad waarvan sprake misschien zwaarder door in het communistische Cuba.

Inspecteur Mario Conde wordt door zijn baas achter de verdwenen Rafael Morín aan gestuurd. Die twee delen een geschiedenis: toen Conde nog scholier was, was Morín voorzitter van de leerlingenraad. Bovendien ging Morín er toen vandoor met Conde's grote (geheime) liefde, Tamara Valdemira Méndez. Conde ziet het dan ook niet zitten een zoektocht te organiseren naar de ene man die hij altijd liever zag verdwijnen. Maar het moet, en gelukkig wordt hij bijgestaan door sergeant Manolo.

Ondanks talrijke terugschakelingen naar het verleden, blijft de figuur van Conde altijd net buiten bereik. De flashbacks zorgen er soms zelfs voor dat het een tikkeltje langdradig wordt. Maar de reeks is nog maar net begonnen: misschien brengt de lente wel opheldering.