Marelle Boersma laat duidelijk zien dat zij weet hoe een goede misdaadroman moet worden geschreven.

Onder één dak wonen zeventien singles samen. Elk van hen met zijn/haar eigen reden om single te zijn. Afspraken zijn er gemaakt met betrekking tot het huishouden, maar verder leeft een ieder zijn eigen leven, in zijn of haar kamer. Wanneer één van de singles met de dood wordt bedreigd, een ander net aan de dood ontsnapt en uiteindelijk één van de bewoners van Villa Scabiosa wordt vermoord, staat voor de politie al gauw vast dat één van de bewoners de dader moet zijn. Elke bewoner met zijn/haar kamer en verhaal kijkt anders tegen de gebeurtenissen aan. Wie heeft het gedaan? Blijft het bij dit ene slachtoffer of vallen er nog meer doden? Iedereen is verdacht.

De tekst van de achterflap doet ten onrechte denken aan het beroemde boek De tien kleine negertjes van Agatha Christie. Debutant Jacqueline Reith weet een eigen verhaal en sfeer te creëren dat voor veel andere debutanten niet is weggelegd. Met maar liefst zeventien verdachten, elk met eigen karakter, komen in het boek opdraven. De auteur weet op een geheel eigen wijze de karakters bloot te leggen, meestal door middel van verhoren van de politie. Elk hoofdstuk bevat een vraag, die je gauw naar het eind van dit boek brengt. Enig nadeel is de hoeveelheid hoofdrolspelers. Vooral in het begin is het even puzzelen en vraag je je af wie nou ook al weer wie is. Maar de duidelijk verschillende persoonlijkheden zijn door de auteur zo goed neergezet, dat al gauw de zeventien bewoners uit elkaar kunnen worden gehaald.

Een origineel verhaal in een Nederlands jasje. Dit debuut verdient meer aandacht. Het is een voortreffelijke psychologische thriller. We gaan zeker meer van deze auteur horen, onthoud de naam Jacqueline Reith.

Het boek was genomineerd voor de Zilveren Eekhoorn, voor zowel het beste boek als voor de mooiste omslag. Uiteindelijk heeft Jacqueline Reith de derde prijs (van de 180 auteurs) in ontvangst mogen nemen voor het beste boek. Na het lezen van Villa Scabiosa kan geconcludeerd worden dat het zeker niet onverdiend is geweest.